گنجور

شمارهٔ ۷۷۴

 
حزین لاهیجی
حزین لاهیجی » غزلیات
 

خارم که نیست گلشن صورت سرای من

دهرم نمی خرد که ندارد بهای من

گوی نه آسمان سرپا خوردهٔ من است

روی فلک کبود شد از پشت پای من

آوازهٔ مرا نکند بخت تیره پست

در سرمه چون نگاه نخوابد صدای من

سیّارگان پی سپر کاروان شوق

ره گم کنند اگر نخروشد درای من

خورشید عالمم ز دل گرم جوش خویش

از سردی زمانه نگردد هوای من

رفتم ز خود چو در دلم آمد خیال تو

تنها نشسته ای تو و خالی ست جای من

از چاره سازی دل خود عاجزم حزین

کار مرا به خود نگذارد خدای من



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.