گنجور

شمارهٔ ۱۱۹

 
حزین لاهیجی
حزین لاهیجی » غزلیات
 

پخته به حکمتی کنم، بادهٔ نارسای را

بر سر خم نهاده ام، خشت کلیسیای را

گر بودت به عاشقی، لخت دلی نیازکن

توشه ببند بر میان، نالهٔ ره گرای را

محمل لیلی از نظر رفت اوا نشان پی گم است

گوش به راه حیرتم، زمزمهٔ درای را

برهمنی کمینه ام، سجده بر صنمکده

چین بگشا ز ابروان، قبله من، خدای را

جام صبوح کش چو گل، تا که به جلوه آورد

مشرق چاک پیرهن، سینه دلگشای را

فصل بهار روی تو، کلک زبان بریده ام

نغمه شکسته در گلو، بلبل خوش نوای را

جلوه نو خطان حزین ، ازرخ ساده خوشتراست

غالیه ساز صفحه کن، خامهٔ مشک سای را



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

شکرستان