احمد در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۴۸ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:
در بیت دو از اخیر شاید به جای مرکل، مرکب بهتر باشد
حسام در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۴۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۲:
وزن اشتباه نوشته شده اشتباه فجیعی هم هس چون هجای اول تمام مصراع ها بلنده ولی مفاعیلن هجای اولش کوتاهه وزنش رمل مثمن محذوف هست
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
علی باقری در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۲۰ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱ - در یکتاپرستی و ستایش حضرت خاتم الانبیاء:
در این بیت خاقانی به دو داستان ( صلیبیان و ابرهه ) اشاره کرده و صنعت تلمیح را به کار برده است .
در جنگ های صلیبی مسیحیان خوک را در اماکن متبرکه اسلامی در شهر بیت المقدس نگهداری می کردند . خاقانی به این واقعه چندین بار اشاره نموده است در مصرع دوم داستان ابرهه را که به خانه کعبه حمله نمود یادآوری می کند. قطار خوک و سپاه ابرهه کنایه از هواهای نفسانی و رذایل اخلاقی است و بیت المقدس در عرفان رسیدن به مقام وحدت است . خاقانی می گوید با داشتن صفات ذمیمه به وادی عزلت قدم مگذار و در حالی که هوای نفس در وجودت هست و آلوده مادیات هستی به زیارت کعبه مرو این جا کعبه ی دل مقصود است .
علی باقری در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۵۵ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱ - در یکتاپرستی و ستایش حضرت خاتم الانبیاء:
مصراع اول، یعنی «با قطار خوک در بیت المقدس پا نهادن » را اشاره به حملۀ تیتوس و درهم شکستن یهودیان در سال هفتاد هجری گرفته اند البته این سخن رای میرجلال الدّین کزّازی است. نصرالله امامی این سخن را اشاره به جنگهای صلیبی میداند. اگرچه هیچ یک از این دو پژوهشگر، سند مستحکمی برای اثبات سخن خود ارائه نمی کنند، امّا سخن امامی معقو ل تر و مرحجتر باید گفت که منابع نیز این سخن را تأیید میکنند، زیرا رومیان مسجد اقصی را تبدیل به محل نگهداری خو کها و اصطبل کرده بودند.با وجود این، دور نمی نماید که خواست خاقانی از این تلمیح، اشاره به حملۀ بختنصر به بیت المقدس و ویران ساختن آن سامان باشد. توضیحاً باید افزود . که بی تالمقدس و مسجدالقصی سه بار مورد ویرانی قرار گرفته است، نخست بر اثر حملۀ بختنصر بابلی، دوم به دست تیتوس و سوم توسط رومیان که سب بساز آغاز جن گهای مشهور صلیبی گشته است. در این میان ویرانگری بختنصر چنان سخت بوده است که بیرونی در آثارالباقیه می گوید : « گویا ساکنان آنجا هر کس که بیت را خراب کند، بختنصر می گویند »
تماشاگه راز در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۲۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب نهم در توبه و راه صواب » بخش ۲۲ - حکایت:
بر آن خورد سعدی که بیخی نشاند
تماشاگه راز در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۱۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب نهم در توبه و راه صواب » بخش ۲۰ - حکایت سفر حبشه:
عزیزش بدارد خداوندگار
تماشاگه راز در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۷:۵۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب نهم در توبه و راه صواب » بخش ۱۶ - حکایت مست خرمن سوز:
که یک جو ز خرمن نماندش به دست
alirezapunisher در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۲:۵۷ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:
سلام
ابتدا بگم درمورد نام کاربریم چون در تمام فضای مجازی من رو به این نام میشناسن(بخصوص ورزشی)همین نامم رو اینجا استفاده کردم ببخشید اگر مورد پسندتان واقع نمیشود
درضمن از سایت خوبتان تشکر میکنم
------------------------------------------------------
درمورد شعر که چیز زیادی نمیشود گفت جز اینکه یک شعر فوق العاده زیبا
من بار اول که شعر رو خوندم نیمه بود(تاآن بیت چاره اینست و ندارم به از این رای دگر....)ولی امشب بعد ازمدتها که این شعر راخواندم ادامه شعر را برای اولین بار دیدم
اینجا توی کامنتها گفته شد روی سخنش در قسمت دوم شعر به معشوقه ولی من که میخواندم احساس کردم شاعر داره با خودش حرف میزنه تا با معشوق
نکته دوم اینجا بحث شده درمورد اینکه معشوق مرد بوده یا زن خوب به نظرم زیاد مهم نیست
هنر برای هنر است نه برای بحث کردن
بعداز سالها هنوز بزرگان هنر نقاشی دارند بحث میکنند خنده مونالیزا چه معنی میده ولی ماادمیان ساده و عامی لذت میبریم از خود نقاشی
این شعر هم مهم نیست که دروصف که گفته شده
برامن و امثال من مهم اینه که شعر را ازش لذت ببریم
شعر هنره هنر برای لذت بردن خواهشا با دعواهای بیخود هنر را برای ما مردم عامی الوده نکنید
نکته سوم هم اینکه شخصث گفته بود که از زبان زلیخا گفته شده بود شعر که منطقی به نظر میرسه ولی ارزش بالا وسطح کیفی شعر را کم میکنه در این صورت
درپایان باز میگم
شعر برای لذت بردن متناسب با حال و هوای شخصی هر فردیست
لطفا با پیشنهادات سازنده و نقدهای بهینه فضا را برای لذت بردن بهتر از سایت و اشعار فراهم کنید نه با مشاجرات و عدم رعایت ادب!!!!
باتشکر
علی در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۲:۲۹ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:
با تشکر و قدر دانی از اقای شبرو و کسانی که بدون کینه و حسادت و بدور از حس نژاد پرستانه از حق با منطق و استدلال در کمال ادب و متانت که نشانگر اصالت خانوادگی ایشان است دفاع میکنند و اشخاص نا اگاهی که مغرض نیستند را از گمراهی نجات میدهند تا حق استادانی چون استاد شهریار افتخار ایران و ایرانی پایمال نشود گرچه شهریار همیشه شهریار است و هر کسی به اندازه سواد و معلوماتش از اشعار ایشان بهره مند میشود
میثم آیتی در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۰۲ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:
درستِ بیت 5:
دل چه شناسد که چیست قیمت سودای تو
قدر چه داند صدف در شب افروز را
کاوه در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۵۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۸:
جهان را جهاندار دارد. خراب
بهانه است کاووس و افراسیاب
امین در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۱۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۶:
اگر کشور خدای کامران است
وگر درویش حاجتمند نان است
در آن ساعت که خواهند این و آن مرد
نخواهند از جهان بیش از کفن برد
چو رخت از مملکت بر بست خواهی
گدایی بهتر است از پادشاهی
ظاهرِ درویشی جامه ژنده است و موی سِترده و حقیقتِ آن دلِ زنده و نفس مرده.
نه آنکه بر در دعوی نشیند از خلقی
و گر خلاف کنندش به جنگ برخیزد
اگر ز کوه فرو غلطد آسیا سنگی
نه عارف است که از راه سنگ برخیزد
طریق درویشان ذکرست و شکر و خدمت و طاعت و ایثار و قناعت و توحید و توکل و تسلیم و تحمل.
هر که بدین صفتها که گفتم موصوفست به حقیقت درویشست و گر در قباست
اما هرزه گردی بی نماز هوا پرست هوس باز که روزها به شب آرد در بند شهوت و شبها روز کند در خواب غفلت و بخورد هر چه در میان آید و بگوید هر چه بر زبان آید رندست و گر در عباست
ای درونت برهنه از تقوی
کز برون جامه ریا داری
پرده هفت رنگ در مگذار
تو که در خانه بوریا داری
رامین در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۱۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۳ - ظاهر شدن عجز حکیمان از معالجهٔ کنیزک و روی آوردن پادشاه به درگاه اله و در خواب دیدن او ولیی را:
دوست عزیز عبدالمنان فطرت از افغانستان,شخصا از هرگونه صحبت تفرقه انگیز دوری میکنم,ولی خواهشم این است لطفا مطالبرا با سندیت مطرح کنید,موارد بسیاری وجود دارد که درستی حدیث عشره مبشره را رد میکند,از جمله در کتاب صحیح بخاری و مسلم این حدیث ذکر نشده,ولی دلیل عقلانی هم این است که چگونه 2نفر اهل بهشت باشند و خون یکدیگر را بریزند و بجنگند(علی و طلحه و زبیر در جمل) و دلایل بسیاری وجود دارد که ازین فرصت خارج است,با تشکر از سایت عالیتون
علی والی پور در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۲۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۲۵:
این بیت از قلم افتاده
بگرد در همه اسباب ملک و هستی او
که هیچ چیز نبینی حلال ، جز خونش
ناشناس در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۲۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۲۵:
این بیت از قلم افتاده
بگرد در همه اسباب ملک و هستی او
که هیچ چیز نبینی حلال ، جز خونش
شکیب shakib.falaki@gmail.com در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۱۰ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » تصنیفها » باد صبا (در دستگاه شوشتری):
خدمت همه ی عزیزان عرض احترام
این تصنیف در مایه شوشتری که از متعلقات دستگاه همایون است توسط شاعر و تصنیف سرای گرانقدر عارف قزوینی بر روی شعری از ملک الشعرای بهار ساخته شد.
البته در تصنیف دیگری به نام بهار دلکش هم اختلاف نظر در باره سازنده تصنیف وجود دارد که عده ای آن را متعلق به بهار و عده ای دیگر این تصنیف را به عارف قزوینی نسبت میدهند.
ayyar در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۲۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶:
ﺧﻴﺎﻡ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﺎ ﺷﺮﺍﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻬﺎﻡ ﻫﻢ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻢ ﻋﻤﺮ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻭ ﻫﻢ ﺷﺮﺍﺏ ﺗﻠﺦ ﻭ ﺩﺭﺩ ﻧﺎﻙ ﺍﺳﺖ .ﻣﻲ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺗﻠﺨﻲ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﻭ ﺯﻧﺪﻛﻲ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ:
کمال در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۱۶ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۱۳:
دارم روی دوییتیهای شاعرفوق کارمیکنم،تاچه بخواهدخدا.
کمال در ۱۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۱۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۱۳:
دارم روی دوبیتی های شاعرفوق کارمیکتم شاید بتوان گفت جمع دوبیتی حاضربه ابجدحاصل میشود(4332)
حسام در ۱۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۵۴ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۶: