ای رخت آئینه مظاهر معبود
وی سر کویت صفای کعبه مقصود
قلبه نمائیست کعبه از ره تحقیق
طاق دو ابروی تست قبله مسجود
آنکه کشد یوسف عزیز، به بازار
عشق زلیخاست نی دراهم معدود
درپی دنیا برفتی ای دل دانا
غیب شهود است زانکه پیش تو مشهود
باد ز بنیان برد بساط سلیمان
تیر قضا بگذرد ز جوشن داوود
آیت یا نار خواند بلبل ازیراک
گل چو خلیل است لاله آتش نمرود
جز سرو جان نیست بر کفم پی ایثار
غایت جود است هر چه حاضر و موجود
ذوق سخن مرد را نشان کمال است
درد کند آشکار رایحه عود
شعر تو «حاجب » کند صفات تو ثابت
بخت تو مسعود باد و ذات تو محمود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و مقام معشوق اشاره دارد و او را به عنوان تجلی معبود معرفی میکند. شاعر با استفاده از نمادهایی چون کعبه و یوسف، عشق و زیبایی را توصیف میکند و به غنای روح و دلسپاری به معشوق اشاره دارد. او از دلبستگی به دنیا میگوید و به اصل وجود و حقیقت اشاره میکند. در عین حال، زیبایی و کمال سخن را به عنوان نشانههای رشد و کمال انسانی مطرح میکند. شاعر در پایان به سرنوشت و بخت خوب معشوق خود اشاره میکند و او را ستایش میکند.
هوش مصنوعی: تو چون صورت زیبا هستی که جلوههای معبود را به نمایش میگذارد و در خیابان تو، پاکی و زیبایی همچون کعبه که مورد خواست و آرزوی دلهاست، دیده میشود.
هوش مصنوعی: این جمله به نوعی در مورد عشق و زیبایی صحبت میکند و به رابطهای عمیق و معنوی اشاره دارد. در آن، ابروهای فردی به قدری زیبا و جذاب توصیف میشود که کعبه، بهعنوان مکانی مقدس برای نیایش و عبادت، در مقایسه با آن تحت تأثیر قرار میگیرد. در واقع، ابروها به عنوان قبلهای برای سجده و اطاعت توصیف شدهاند. این بیان نشاندهنده ارادتی عمیق و تقدس در عشق است.
هوش مصنوعی: آن که یوسف محبوب را به بازار عشق میآورد، زلیخا نیست که در پی چند سکه باشد.
هوش مصنوعی: ای دل آگاه، چرا به دنبال دنیا میروی؟ حقیقت در غیبت است، زیرا آنچه که در برابر توست، روشنی و آگاهی از آن را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: باد، آنچه را که سلیمان بنا کرده بود، بر باد میدهد و مقدرات الهی از کنار زره داوود میگذرد.
هوش مصنوعی: بلبل برای گل نغمهسرایی میکند و از آتش و سردی که در سرشت لاله وجود دارد، میگوید. این اشاره به داستان ابراهیم خلیل علیهالسلام و نمرود دارد، جایی که نمرود به ابراهیم آتش افکنده بود، اما او جان سالم به در برد. به نوعی، هنرمندی بلبل و زیبایی گل با جوانمردی و ایمان ابراهیم پیوند خورده است.
هوش مصنوعی: جز جان خود چیزی به دستم نیست، و در راه فدا کردن آن هیچ چیزی جز بخشش نیکو و عالی نیست، هرچه در حال حاضر وجود دارد.
هوش مصنوعی: شعری که آمده، به نوعی به هنر و استعداد سخن گفتن اشاره دارد. در اینجا، نشاندهندهی آن است که قدرت بیان و ذوق در کلام، نشانهی کمال شخصیت فرد است. حتی اگر کسی دچار مشکلات یا درد شود، آن ذوق و هنر او را به خوبی نمایان میسازد، مانند رایحه عود که در فضا پخش میشود و همه جا را معطر میکند.
هوش مصنوعی: شعر تو به عنوان یک پرده، ویژگیهای تو را پنهان میکند. خوشبختی، نصیب تو باشد و ذات تو شایسته ستایش است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بار خدای جهان خلیفهٔ معبود
نیکو مولود و نیک طالع مولود
گویی محمود بود بیش ز مسعود؟
نینی مسعود هست بیش ز محمود
مطرب مجلس بساز زمزمهٔ عود
خادم ایوان بسوز مجمرهٔ عود
قرعهٔ همت برآمد آیت رحمت
یار درآمد ز در به طالع مسعود
دوست به دنیا و آخرت نتوان داد
[...]
جزع یمانش شد از شبه گهر آمود
دیده نم آرد چو گشت خانه پر از دود
گفتمش از خط جمال حسن بکاهد
روشنی ماه در سواد شب افزود
جام سفالینه هست و کنج خرابات
[...]
طالع مسعود چیست طلعت محمود
شکر که تنها مراست طالع مسعود
چند دهی زاهدا به خلد فریبم
طلعت محمود به ز جنت موعود
ما به تو مستظهریم از همه عالم
[...]
ساقی مجلس گشود زلف سمن سود
مجلسیان پر کنید دامن مقصود
حسن تو روز رخ ایاز سیه کرد
مژده برای باد صبحگاه بمعمود
چشم زلیخا گر اینجمال به بند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.