گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۷

 
حافظ شیرازی
حافظ » رباعیات
 

از چرخ به هر گونه همی‌دار امید

وز گردش روزگار می‌لرز چو بید

گفتی که پس از سیاه رنگی نبود

پس موی سیاه من چرا گشت سفید

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

دیوان حافظ به خط سلطانعلی مشهدی با تصاویر حاشیهٔ افزوده در دورهٔ گورکانی هند » تصویر 238 دیوان لسان الغیب سنهٔ ۹۲۰ هجری قمری دارای مقدمهٔ منثور » تصویر 344 دیوان حافظ به اهتمام محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی، به خط حسن زرین خط، مرداد ۱۳۲۰ شمسی ، زوار، چاپ سینا، تهران » تصویر 509

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

مدرس در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۵ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۳۳ نوشته:

واقعا چرا موی سیاه من گشت سفید؟

 

آرتین در ‫۳ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۹:۵۱ نوشته:

چقدر این شعر از حافظ ، ارتباط معنایی داره با این بیت از
نظامی :

در نومیدی بسی امید است
پایان شب سیه سپید است

 

بیگانه در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۱۶ نوشته:

گفتی که پس از سیاه رنگی نبود
پس موی سیاه من چرا گشت سفید...
داریم از این بهتر؟ فوق العاده ست...

 

با شعر آشنا در ‫۲ سال و ۳ ماه قبل، سه شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۳۷ نوشته:

حکیم نظامی چنین نیز فرمود:
سیه را سرخ چون کرد آذرنگی؟ / چو بالایِ سیاهی نیست رنگی
مگر کز روزگار آموخت نیرنگ / که از مویِ سیاه ما بَرَد رنگ

 

محمد حسین در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دو شنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۳۳ نوشته:

سعدیا نامت به رندی در جهان افسانه شد
از چه می‌ترسی دگر بعد از سیاهی رنگ نیست
(سعدی)
به نظر من بیت دوم این شعر جواب به سعدی هستش

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.