چشم تو امشب شده مست از شراب
چشم من از حالت چشمت خراب
یافته مشکوی من از مشک بوی
تافته از روزن من آفتاب
هیچ نگنجد بخیالم که تو
در برم آئی بچنین شب بخواب
بسکه لذیذ است سخن گفتنت
هیچ ندانم ز سئوالت جواب
بسکه شکر خنده و شیرین لبی
هیچ نفهمم ز خطابت عتاب
از لب چون لعل بجای سخن
قند و شکر آوری و شهد ناب
شب که نه با لعل توام روز شد
شایدم ار عمر نگردد حساب
یکنفس آخر بنشین در برم
جان من اینقدر چه داری شتاب
یکنفس امشب چه شود گر حبیب
از لب لعل تو شود کامیاب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی چشم و لبهای محبوبش اشاره میکند و حالتی بوجود میآورد که شب را به شبی پر از عشق و لذت تبدیل کرده است. او از تاثیر چشمان محبوبش بر خود میگوید و به لذیذی سخن گفتن و لبخند او اشاره میکند که او را گیج و مات کرده است. شاعر از محبوب میخواهد تا برای لحظهای در کنار او بماند و از زیبایی و شیرینی او بهرهمند شود؛ زیرا این شب به قدری خاص است که نمیتواند آن را از دست بدهد.
هوش مصنوعی: چشمهای تو امشب به خاطر زیباییات مست و سرمست هستند و چشم من هم به خاطر تاثیری که حضورت بر من گذاشته و حالتی که چشمانت ایجاد کرده، خراب و پریشان است.
هوش مصنوعی: من از وجود مشک و عطر خوش آن بهرهمند شدم، مانند نور آفتاب که از روزن به درون میآید.
هوش مصنوعی: هیچ تصوری نمیتوانم از این داشته باشم که تو در آغوشم خواهی آمد و کنارم خواهی خوابید.
هوش مصنوعی: سخن گفتن تو آنقدر دلچسب و خوشایند است که از سوال تو پاسخ درست نمیدانم.
هوش مصنوعی: خندهی شیرین و لبهای شکرین تو آنقدر گمراهام کرده که هیچ چیزی از صحبتهایت نمیفهمم.
هوش مصنوعی: از لب تو به جای کلمات شیرین و دلنشین، مانند قند و شکر، عطر و طعم ناب و خوشایند وجود دارد.
هوش مصنوعی: در شب که لبان تو درخشندگی خاصی دارند، روز هم به همین زیبایی نمیتواند باشد. شاید اگر عمر من هم حساب میشد، این زیبایی خیرهکننده کمتر به چشم میآمد.
هوش مصنوعی: لحظهای را در کنار من بمان، ای جانم! چرا اینقدر عجله داری؟
هوش مصنوعی: امشب چه اتفاقی خواهد افتاد اگر محبوبم از لب شیرین تو لذت ببرد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شب تازان چو ز هجران طناب
علت خوابی و تو را نیست خواب
مکر تو صعب است که مردم ز تو
هست در آرام تو خود در شتاب
هرگز ناراست جز از بهر تو
[...]
دوش نبردهست مرا هیچ خواب
خفتن عشّاق نباشد صواب
چشم من ار خواب نیابد رواست
آب گرفتهست در او جای خواب
گر شکر آمد لب شیرین یار
[...]
لعلطراز کمر آفتاب
حُلهگر خاک و حُلیبند آب
گفتمش: ای تاجور جم جناب!
بخت ندیده چو تو شاهی به خواب
هم سبب مبداء و اصل مآب
هم غرض بودن یوم الحساب
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.