|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
من خرابم شش جهت آباد باشد یا خراب
آرد گشتم من بگردد یا نگردد آسیاب
خواهم ایچشم جهان بین از تو یک دریا سرشک
تا بشویم هر چه خواندم از همه علم و کتاب
بوالعجب خوابی که میدانم بخوابستم ولی
ره به بیداری نیارم بردن از این طرفه خواب
چون نپردازم حساب خویشتن با خویشتن
من که می بینم بچشم خویشتن یوم الحساب
داوری دارم بسی با خویش ای داود وقت
داوری کن چون ترا داده است حق فصل الخطاب
خویش را از خویش بشکن تا شوی ای قطره بحر
از تهی مغزی چرائی باد در سر چون حباب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساس بی‌ثباتی و تخریب خود اشاره می‌کند و از حالتی میان خواب و بیداری سخن می‌گوید. او طلب می‌کند که نگاهی عمیق و بینا به زندگی‌اش داشته باشد تا بتواند آگاهی بیشتری پیدا کند و از دانش و آگاهی‌هایی که تاکنون کسب کرده، رها شود. شاعر همچنین از تلاطم درونی خود سخن می‌گوید و از ضرورت حسابرسی با خود می‌نویسد، در حالی که می‌داند باید با خویش به‌طور جدی روبه‌رو شود. در پایان، او دعوت به تجزیه‌ی خود دارد تا به عمق وجودش برسد و از خلوص بیشتری برخوردار شود.
هوش مصنوعی: من در وضعیتی بد قرار دارم، فرقی نمی‌کند که دنیا در حال پیشرفت باشد یا در حال نابودی، من همچنان به دگرگونی‌ها و چرخش‌ها ادامه می‌دهم.
هوش مصنوعی: من از تو می‌خواهم که چشمان بینای تو به من اجازه دهد تا دریایی از اشک بریزم، تا بر اثر این اشک، هر آنچه را که از علم و کتب خوانده‌ام، فراموش کنم و پاک شوم.
هوش مصنوعی: عجب خوابی است که میدانم خوابیده‌ام، اما نمی‌توانم از آن بیرون بیایم و بیدار شوم. این خواب چه عجیب است!
هوش مصنوعی: زمانی که به حساب کارهای خودم با خودم نمی‌پردازم، می‌بینم که روز حسابرسی را با چشمان خودم تجربه می‌کنم.
هوش مصنوعی: من با خودم قضاوت‌های زیادی دارم، ای داود، حالا زمان قضاوت است، چون حق قضاوت به تو داده شده است.
هوش مصنوعی: برای رهایی از محدودیت‌ها و دستیابی به حقیقت، باید از خودخواهی و محدودیت‌های درونی‌ات عبور کنی. مانند قطره‌ای که می‌تواند به درون دریا بپیوندد، برای این کار باید مسائل بی‌اهمیت را کنار بگذاری و خود را خالی کنی تا به عمق وجودت پی ببری. در غیر این صورت، مانند حبابی هستی که با وزش باد می‌شکند و به سرنوشتش دچار می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شهریار دادگستر خسرو مالک‌رقاب
آنکه دریا هست پیش دست احسانش سراب
آسمان جود گشت و جود ماه آسمان
آفتاب ملک گشت و ملک چرخ آفتاب
بنگر اکنون با خداوند جهان شاه زمین
[...]
تا ببردی از دل و از چشم من آرام و خواب
گه ز دل در آتش تیزم گه از چشم اندر آب
عشق تو باچار چیزم یار دارد هشت چیز
مرمرا هر ساعتی زین غم جگر گردد کباب
با رخم زر و زریر و با دلم گرم و زحیر
[...]
مهترا ، هر چند شعرم زان هر شاعر بهست
تا توانستم نکردم من ز شعری اکتساب
قصد آن دارم که دامن در چنم زین روز بد
روز خوب خویش جویم بر ستوری چون عقاب
تا همی خوانم کتاب و تا همی جویم شراب
[...]
سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک ناب
آفت دل‌هاست و اندر دیده‌ام چون آفتاب
روی رنگینش چو ماه تافته بالای سرو
زلف مشکینش چو مشک تافته بر ماهتاب
صبر از آن خواهم همی تا عشق او پوشم به صبر
[...]
ای بیان جود تو بر کاغذ روز سپید
نقش کرده خامه قدرت به زر آفتاب
هر کجا کلک تو شد بر صفحه کاغذ روان
تیغ هندی را نماند با نفاذش هیچ تاب
در هوایت هر که چون کاغذ دوروئی پیشه کرد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.