ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسر
زمانه بر ده همه عمر دشمنانت بسر
اگر بجای پسر دختر آیدت چه زیان
که دختر چو تو باشد به از هزار پسر
اگر شهی را باشد دو صد پسر همه شیر
یکی بود که سزد افسر پدرش بسر
نه دختری ببر تخت ملک چهر آراست
که بر بساطش بوسید گوهر اسکندر
تو روزگار بدیدی بمان و خندان باش
که روزگار نشاندت دو تا جور در بر
همیشه تا مه و خور بر فلک دهند فروغ
ز رامش و طرب و عیش در جهان برخور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه تهنیتی است به پادشاهی که فرزندش دختر به دنیا آمده است. شاعر او را دلداری میدهد که دختری همانند او از هزار پسر بهتر است، زیرا از میان پسران بسیار تنها یکی شایستهٔ تاج پدر است. سپس به دختری اشاره میکند که در گذشته بر تخت شاهی نشست و بزرگان در برابرش فروتنی کردند. پایان شعر دعای شادی و عمر دراز برای پادشاه است.
هوش مصنوعی: ای کسی که از عزت و شرف تاج بر سر نهادهای، روزگار عمر همهٔ دشمنانت را به پایان برده است.
هوش مصنوعی: اگر به جای پسر، دختری برایت به دنیا بیاید چه زیانی دارد؟ دختری که مانند تو باشد از هزار پسر بهتر است.
هوش مصنوعی: اگر پادشاهی دویست پسر داشته باشد که همه چون شیر دلیر باشند، باز تنها یکی از آنان شایستهٔ آن است که تاج پدر را بر سر بگذارد. پس شمار پسران مایهٔ برتری نیست.
هوش مصنوعی: مگر نه این بود که دختری با چهرهٔ خود تخت پادشاهی را آراست و نژاد اسکندر بر فرش او بوسه زد؟ گویا اشاره به همای چهرزاد، دختر بهمن، است که پادشاهی کرد و نسب اسکندر در روایت شاهنامه به او میرسد.
هوش مصنوعی: تو گردش روزگار را دیدهای؛ پاینده و شادمان باش، زیرا روزگار دو فرزند تاجدار و شایستهٔ شاهی را در آغوش تو نشانده است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که ماه و خورشید در آسمان روشنی میبخشند، از شادی و طرب و خوشی در جهان بهرهمند باش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چگونه برخورم از وصل آن بت دلبر
که سوخت آتش هجرش دل مرا در بر
طمع کند که ز معشوق برخورد عاشق
بدین جهان نبود کار ازین مخالفتر
از آنکه عاشق نبوَد کسی که دل ندهد
[...]
فسانه گشت و کهن شد حدیثِ اسکندر
سخن نو آر که نو را حلاوتیست دگر
فسانهٔ کهن و کارنامهٔ به دروغ
به کار ناید رو در دروغ رنج مبر
حدیثِ آنکه سکندر کجا رسید و چه کرد
[...]
بنوبهار جوان شد جهان پیر ز سر
ز روی سبزه بر آورد شاخ نرگس سر
خزان جهان را عهد ار چه کرده بود کهن
بهار عهد جهان باز تازه کرد ز سر
هوا نشاند ببرگ شکوفه در، یاقوت
[...]
پلی شناس جهانرا و نو رسیده براو
مکن عمارت و بگذار و خوش ازو بگذر
کرا شنیدی و دیدی که مرگ دادامان
ز خاص و عام و بدو نیک و از صغیر و کبر
اگر هزار بمانی و گر هزار هزار
[...]
بفال سعد و خجسته زمان و نیک اختر
نشسته بودم یک شب بباغ وقت سحر
ز باختر شده پیدا سر طلایۀ روز
کشیده لشکر شب جوق جوق زس خاور
فلک چو بیضۀ عنبر نمود و انجم او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.