|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو باد خزان بر درختان وزید
همه کس بموی خز اندر خزید
هوا گشت تاری و روشن شد آب
جوان گشت پیرو جهان شد شدید
بباغ اندر است آبی و نار و سیب
بجای گل و لاله و شنبلید
نه آواز کبک آید اکنون ز کوه
نه بانک تذرو آید اکنون ز خوید
شده شاخ در باغ زرد و نوان
مگر حمله و ضربت شاه دید
ملک آفریننده تا آفرید
بمردی و دادی چو تو نافرید
بشادی زیاد و همه ساله باد
در خرمی را کف او کلید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف تغییرات فصل و تأثیر آن بر طبیعت می‌پردازد. وزش باد خزان و زرد شدن درختان، نشان از ورود فصل جدید دارد که تمامی زیبایی‌های بهار و تابستان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در کنار این تحولات، شاعر به عدم وجود آواز پرندگانی که روزگاری شاداب بودند اشاره می‌کند و از حال و هوای غمگینی که بر باغ حاکم شده، سخن می‌گوید. سپس با یادآوری خلق و تدبیر خداوند، به شادمانی و خرمی سفره‌ای امیدوار است که در زندگی انسان‌ها به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: وقتی که باد پاییز به درختان وزید، همه به سمت لایه‌های خزدار پناه بردند.
هوش مصنوعی: هوا تاریک شد و آب روشن شد. جوانی به وجود آمد و دنیا در حال تغییر و تحول شدید قرار گرفت.
هوش مصنوعی: در باغ، به جای گل و لاله و گیاهان دیگر، درختان آلو و نارنج و سیب روییده‌اند.
هوش مصنوعی: در حال حاضر نه صدای کبک از کوه شنیده می‌شود و نه صدای تذرو از دشت‌ها.
هوش مصنوعی: در باغ زرد، شاخه‌ها به خاطر حمله و ضربات قهری شاه آسیب دیده‌اند و دچار آسیب و تنش شده‌اند.
هوش مصنوعی: خداوند تا انسان را خلق کرد، او را به مرتبه‌ای از شکوه و بزرگی رساند و آنچنان عزتی به او بخشید که خود را بی‌نظیر ساخت.
هوش مصنوعی: این بیت به خوشحالی و شادی اشاره دارد و به نوعی آرزو می‌کند که زندگی هر سال در خوشی و سرسبزی سپری شود. به عبارت دیگر، نویسنده خواهان آن است که شادی و خوشبختی همیشه در زندگی حاکم باشد و کلید آن نیز در دست او باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
که یَزدان زِ ناچیز چیز آفرید
بِدان تا توانایی آرَد پَدید
سحر گه به نزدیک ایشان رسید
به کام دل خویشتن شان بدید
که بُد بر در دین یزدان کلید
جهان یکسر از بهر او شد پدید
یکی روز بی من نخوردی نبید
که بی من کسی نیز خوانت ندید
که یزدان ز ناچیز چیز آفرید
بدان تا توانایی آمد پدید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.