ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست
جان در سماع عشق ز معشوقه الست
پیدا ز نور روی تو گشتیم در جهان
ما ذره ایم و روی تو خورشید انورست
بنما بما جمال و برافکن نقاب را
کان روی دلفروز تو جانبخش عالمست
از روز زلف غارت دلهای خسته کرد
اینست کار عشق، اگر روز، اگر شبست
از عاقلان اگر چه نصیبی نیافتیم
با عاشقان رویم، که آنجا کرم کمست
می خواست نقش خاتم شاهی ز من برد
خاتم ز دست نفس کشیدم بضربدست
قاسم، مجال نیست سخن را، شتاب کن
ما پیش آن جمال بیاریم هرچه هست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل عرفانی خود را پروانهای مست در برابر شمعِ چهرهٔ معشوقِ ازلی و ذرهای پدیدآمده از خورشیدِ روی او میداند و از او میخواهد نقاب از چهره بردارد. سپس از دلربایی روی و زلفِ معشوق و برتری راه عاشقان بر راه خردمندان سخن میگوید. در ادامه از پیروزی خود بر نفس یاد میکند که میخواست انگشتریِ پادشاهیِ معنوی را از او برباید. در پایان قاسم خود را به شتاب فرامیخواند تا به جای سخن، همهٔ هستیاش را پیشکشِ جمالِ معشوق کند.
هوش مصنوعی: ما مانند پروانه در برابر شمعِ چهرهٔ تو مست و بیخودیم. جانِ ما از روز الست، یعنی روز پیمانِ ازلی، در رقص و سماعِ عشقِ معشوق است.
هوش مصنوعی: ما در جهان از پرتوِ چهرهٔ تو پدیدار و هستییافته شدیم. ما مانند ذرهایم و چهرهٔ تو خورشیدِ تابان است و ذره تنها در نور خورشید دیده میشود.
هوش مصنوعی: زیباییات را به ما نشان بده و نقاب را کنار بزن، زیرا چهرهٔ دلافروز تو به همهٔ جهان جان میبخشد.
هوش مصنوعی: معشوق با روزِ چهره و شبِ زلفش دلهای خسته را غارت کرد. کارِ عشق همین است، چه روز باشد و چه شب.
هوش مصنوعی: هرچند از خردمندان بهرهای نبردیم، با عاشقان همراه میشویم، حتی اگر در آنجا بخشش و پاداش اندک باشد. یعنی عاشق در پی سود نیست.
هوش مصنوعی: نفس میخواست نقشِ انگشتریِ پادشاهی را از من برباید، اما من با زورِ بازو انگشتری را از دست نفس بیرون کشیدم. این بیت به داستان انگشتری سلیمان و دیوی اشاره دارد که آن را ربود.
هوش مصنوعی: ای قاسم، جای سخن گفتن نیست، شتاب کن. هرچه داریم، یعنی جان و هستی خود را، پیشکشِ آن جمال کنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای از ستیهش تو همه مردمان به مست
دعویت صعب منکر و معنیت سخت سست
ایام وَرد و موسم عید پیمبرست
گیتی ز بوی هر دو سراسر معطرست
گلزارها به آمدن آن مزین است
محرابها به آمدن این منوّر ست
آن مونس و حریف می و نَقل مجلس است
[...]
ای آن که هر چه بایدت از بخت نیک هست
هرگز مباد در جاه تو شکست
تا از قضا پدید شد آثار هست و نیست
پیدا نشد ذات تو از نیست هیچ هست
معلوم شد مگر که تو از نسل آدمی
[...]
کور و کر و دراز و سطبر است و سرنگون
سرگرد و بن قوی و سیه پوش و احمر است
طناز و پر هراس و چو پستانست در لباس
کناس و دیر آس و میانش رگ آور است
نامش قضیب و خوره و کالم بدان و ایر
[...]
هربنده ای که ایزد بی یار یار اوست
بی شک و شبهه در دو جهان کار کار اوست
آن بی نیاز بنده نواز لطیفه ساز
کز هر سوئی که در نگری کار و بار اوست
ازچرخ بی قرار و زمین قرار گیر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.