جگر گرمست و آهم سرد و دل خون
خرد آشفته و جان مست و مجنون
بدور دوست خوش حالیم و فارغ
ز ملک خسرو و گنج فریدون
بهرجا در جهان جان و دلی هست
بران زلف پریشانست مفتون
ز حضرت قابلیت جوی و دانش
که هرچند روز افزون روزی افزون
از آن زاهد نگوید قصه عشق
که ابله را نباشد طبع موزون
شدم در وصف او حیران، چه گویم؟
که هر دم جلوه ای دارد دگرگون
همیشه جان قاسم میل دارد
بدان زلف سیاه و چشم میگون



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر حال عاشقی سوختهدل و مست را وصف میکند که در کنار دوست از ملک و گنج شاهان بینیاز است و همهٔ دلهای جهان را شیفتهٔ زلف او میداند. او زاهد را به سبب بیذوقی از درک قصهٔ عشق ناتوان میشمارد و از حیرت خود در وصف معشوقی سخن میگوید که هر دم جلوهای تازه دارد. در بیت پایانی میل همیشگی جان خود را به زلف سیاه و چشم مست معشوق بیان میکند.
هوش مصنوعی: جگرم از سوز عشق داغ است، آهم سرد و دلم پر از خون است؛ عقلم پریشان شده و جانم مست و دیوانهٔ عشق است.
هوش مصنوعی: در روزگار دوست و در کنار او شادمانیم و از پادشاهی خسرو و گنج فریدون بینیازیم.
هوش مصنوعی: در هر جای جهان که جان و دلی باشد، شیفته و دلباختهٔ آن زلف پریشان معشوق است.
هوش مصنوعی: شایستگی و دانش را از درگاه حق بخواه، زیرا هر روز که اینها بیشتر شود، روزی و بهرهٔ تو نیز بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: زاهد از این رو قصهٔ عشق را نمیگوید که نادان طبع موزون و ذوق ندارد؛ یعنی زاهد خشک از درک عشق بیبهره است.
هوش مصنوعی: در وصف معشوق حیران ماندهام و نمیدانم چه بگویم، زیرا او هر لحظه جلوهای تازه و دیگرگون دارد.
هوش مصنوعی: جان قاسم همواره به آن زلف سیاه و چشم شرابگون و مست معشوق کشش و میل دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
که پرسد زین غریب خوار محزون
خراسان را که بیمن حال تو چون؟
همیدونی چو من دیدم به نوروز؟
خبر بفرست اگر هستی همیدون
درختانت همی پوشند مبرم
[...]
چو نشکوهید او را دل ز جیحون
چرا بشکوهد از حال دگرگون
اگر دستم رسد بر چرخ گردون
از او پرسم که این چون است و آن چون
یکی را میدهی صد ناز و نعمت
یکی را نان جو آلوده در خون
درآمد موکب عید همایون
که بر صاحب مبارک باد و میمون
سپهر مجد مجدالدین که شاهان
ز مجدش ملک را کردند قانون
عدو بندی که کلکش در دهاده
[...]
نه خورشید جهان کاین چشمهٔ خون
بدین کار است گردان گرد گردون
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.