|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چندان که گفتم: خاطر مرنجان
رنجید و رنجاند آن شاه خوبان
با آه سردم، با روی زردم
سر در بیابان، مانند باران
آشفته حالم، بی پر و بالم
پیوسته نالم، مسکین غریبان!
چندان که گویم، نامش چه گویم؟
ماه منور، شمع شبستان
مانند رویت وردی ندیدم
مانند قدت سروی خرامان
همراه زاهد چون نیست ممکن
بخش قلندر راه بیابان
هرکس بوصفی این راه رفتند
قاسم فنا شد در عشق جانان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و درد و رنج خود می‌گوید. او با بیان احساساتش، از رنجی که زیبایی محبوبش به او می‌تواند بدهد، سخن می‌گوید و خود را در حالتی آشفته و غریب توصیف می‌کند. در این میان، شاعر به زیبایی‌های محبوبش اشاره می‌کند و او را به ماهی روشن و شمع شبستان تشبیه می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که هرکس در این مسیر عشق گام بردارد، به فنا خواهد رسید، به ویژه خود قاسم که در عشق جانان غرق شده است.
هوش مصنوعی: هر چه بیشتر تلاش کردم که خود را ناراحت نکنم، او دلخور شد و آن سلطان زیبایان نیز من را آزار داد.
هوش مصنوعی: با حال ناخوش و چهره‌ای رنگ‌پریده، در بیابان سرگردانم، همچون بارانی که به زمین می‌ریزد.
هوش مصنوعی: حال دیوانه‌وار و پریشانی دارم. بدون پشتیبانی و کمک، مدام در حال شکایت و ناله‌ام، مثل یک بیچاره و غریب!
هوش مصنوعی: هرچقدر که بخواهم نامش را ببرم، نمی‌توانم به خوبی توصیفش کنم. او مانند ماهی نورانی و شمعی در شب است.
هوش مصنوعی: چهره‌ات زیبا و دلربا است، مثل گلی درخشان هیچکس را شبیه خود ندیده‌ام. قامتت هم مانند یک سرو است که با ناز و elegance راه می‌رود.
هوش مصنوعی: اگر زاهد را در کنار خود نداشته باشیم، نمی‌توانیم سهمی از آزادی و بی‌خبری قلندران در راه زندگی پیدا کنیم.
هوش مصنوعی: هر کسی که این مسیر را طی کرده است، قاسم با عشق محبوبش فنا و نابود شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون نیست پیدا احوال دوران
ساقی خدا را دوری بگردان
مطرب منه عود از چنگ یک دم
بنواز صوتی زآهنگ مستان
مجلس سپهر است از ماه و پروین
[...]
با گیل دلبر گفتم که: ای جان
تی دوست داریم، تی بنده فرمان
خندید چون گل و ز ناز می گفت :
هینی خوآندی، هینی و ساکان
گفتم: غریبم و آنگاه عاشق
[...]
ای ماه رویت چون مهر تابان
ما را بکویت از مشرق جان
خلقی بکویت هر سو شده جمع
جمعی ز مویت گشته پریشان
روی تو برجی پر ماه انور
[...]
دل رو به خیمه رخ سوی میدان
تن رهن خنجر جان وقف پیکان
سر بر کف دست پا بر سر جان
بر هر چه جز دوست افشانده دامان
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.