عدیل نیست ترا در جهان حسن و ملاحت
عجب لطیف و صبیحی، بخیر باد صباحت
دلم بسوخت ز حیرت، تنم گداخت ز غیرت
قضا بمرگ رقیبان چو کج نهاد کلاهت
گرم بتخت نشانی ورم ز پیش برانی
مطیع رای تو باشم، بهر چه هست صلاحت
ز فیض خوی تو گلشن جهان صورت و معنی
ز نور روی تو روشن جمال صبح سعادت
تسلئی ز تو دل را هزار عزت و تمکین
تجلئی ز تو جان را هزار شهد شهادت
فغان و ناله جانها گذشت از سر گردون
بوصل گوی که: ای جان، رسید وقت عنایت
تو پادشاه جهانی سبیل عشق تو دانی
طریق قاسم مسکین شکستگی و ملامت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوق را بیهمتا و سرچشمه نور و فیض در ظاهر و باطن جهان میستاید. او خود را تسلیم کامل رأی معشوق میداند، چه پذیرفته شود و چه رانده. در پایان از ناله جانها میگوید و وصل و عنایت معشوق را درخواست میکند. سرانجام شکستهدلی و تحمل سرزنش را راه خود میشمارد و پادشاهی عشق را از آنِ معشوق میداند.
هوش مصنوعی: در جهان زیبایی و نمکینی هیچکس همتای تو نیست. چه لطیف و سپیدروی و درخشانی؛ صبحت به خیر باد.
هوش مصنوعی: وقتی تقدیر برای کشتن رقیبان کلاهت را کج نهاد، یعنی تو با ناز کلاه کج کردی، دلم از حیرت سوخت و تنم از غیرت آب شد.
هوش مصنوعی: چه مرا بر تخت بنشانی و چه از پیش خود برانی، فرمانبردار رأی تو هستم و هرچه تو صلاح بدانی، میپذیرم.
هوش مصنوعی: از بخشش خوی تو گلزارِ جهانِ ظاهر و باطن شکوفا شده است. زیبایی صبح سعادت نیز از نور روی تو روشن است.
هوش مصنوعی: هر دلداریای که از تو به دل برسد، هزار عزت و آرامش و استواری برایش دارد. هر جلوهای از تو برای جان مانند هزار شهد شهادت شیرین است.
هوش مصنوعی: فریاد و ناله جانهای عاشق از آسمان هم گذشته است. پس با وصل خود بگو: ای جان، زمان لطف و عنایت فرا رسید.
هوش مصنوعی: تو پادشاه جهانی و راه و رسم عشق را خودت میدانی. اما راه قاسمِ بیچاره، یعنی خود شاعر، شکستهدلی و تحمل سرزنش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وعظتک اجداث صمت
و نعتک ازمنة خفت
وارتک قبرک فی القبور
و انت حیّ لا تمت
ز وصل شاد نیام و ز جفا ملال ندارم
چنان ربودهٔ عشقم که هیچ حال ندارم
گذشت عمر و تو در فکر نحو و صرف و معانی
بهائی از تو بدین نحو صرف عمر بدیع است
ز عشق روی تو هر کو مرا نمود ملامت
به یک مشاهده از عمر رفته داشت شکایت
کسی ز شنعت اعدا ز دوست روی نتابد
که همدمند ز آغاز عاشقی و ملامت
تمام وحشت مردم به حشر این بود و بس
[...]
به چار سوق طریقت بجز متاع محبت
بکار نیست قماشی بنزد اهل حقیقت
به چشم اهل حقیقت شود مجاز حقیقت
شریعت است طریقت طریقت است شریعت
همه نظام نبوت بنصه کثرت و آداب
[...]
اگرچه دولت وصلت به چون منی نرسد
در این امید بمیرم که خوش تمنایی است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.