واردات عاشقان کز عشق می آید بگوش
عشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!
در بیابان تمنی لاف مستی می زنند
عاقلان صاف پیما، عاشقان درد نوش
تا قیامت گر کنم شرحش نیاید در بیان
راز سر مستان توان دانست از بانگ سروش
واعظ و زاهد بسی دیدم ز حرص جام می
خرقها کرده گرو در خانهای می فروش
گر همی خواهی که سر عاشقی پیدا شود
همچو ابری بانگ می زن، همچو دریا می خروش
زاهدی دیدم خراب افتاده، گفتم: زاهدا
سر مگردان از طریقت، سر خود را باز پوش
عاشقان چون قاسمی حیران حکمت مانده اند
تا کی آرد حکم وحدت باده ما را بجوش؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی از کشمکش عشق و عقل بر سر گفتن یا نهفتن راز عاشقی آغاز میشود. شاعر عاشقانِ دُردنوش را از عاقلانِ صافپیما برتر میشمارد و زاهدان و واعظانی را که خرقه در میخانه گرو گذاشتهاند به ریشخند میگیرد. او گاه به فاش کردن شور عشق مانند خروش ابر و دریا فرا میخواند و گاه به پوشاندن راز اندرز میدهد. سرانجام با تخلص قاسمی از حیرت عاشقان در حکمت الهی و چشمانتظاری آنان برای جوشش بادهٔ وحدت سخن میگوید.
هوش مصنوعی: الهامها و دریافتهای درونی عاشقان که از عشق به گوش میرسد، میان دو فرمان مانده است: عشق میگوید آن را بازگو کن و عقل میگوید خاموش باش.
هوش مصنوعی: در بیابان آرزو و خواهش همه ادعای مستی دارند؛ اما عاقلان فقط بادهٔ صاف و بیدُرد را میپیمایند و عاشقان دُرد ته جام را هم مینوشند، یعنی سختی و رنج عشق را با جان میپذیرند.
هوش مصنوعی: اگر تا روز قیامت هم شرح این حال را بگویم، در گفتار نمیگنجد. راز مستانِ عشق را تنها از ندای سروش، یعنی الهام غیبی، میتوان دریافت.
هوش مصنوعی: بسیاری از واعظان و زاهدان را دیدم که از حرص جام می، خرقههای خود را در میخانهها گرو گذاشته بودند. یعنی همان مدعیان پارسایی سرانجام به عشق و مستی گرفتار شدند، و در این سخن کنایهای به ریاکاری آنان هست.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی راز عاشقی آشکار شود، مانند ابر بانگ برآور و مانند دریا خروش کن؛ یعنی شور عشق را پنهان مکن.
هوش مصنوعی: زاهدی را مست و از پا افتاده دیدم و به او گفتم: ای زاهد، از راه طریقت روی برمگردان، اما راز خود را بپوشان و فاش مکن.
هوش مصنوعی: عاشقانی مانند قاسمی در حکمت الهی حیران ماندهاند و میپرسند تا کی باید منتظر بود که فرمان وحدت، بادهٔ وجود ما را به جوش آورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیست از قدر و خطر در هفت کشور هم کفوش
زین همی نازد ولیش و زان همی سوزد عدوش
گر عدو خواهد که در راه خلافش دم زند
نم نماند در دهانش دم بگیرد در گلوش
اوج علیین نخوانم همت عالیش را
[...]
مست و لایعقل گذشتم از در میخانه دوش
سالکی دیدم نشسته پیش پیر می فروش
گشته از دنیا و مافیها به کلی اختیار
از پی یک جرعه می بر باد داده عقل و هوش
مطربان افتاده بی خود هر یکی بر یک طرف
[...]
ای خریداران رویت عاشقان جان فروش
شور در مردم فتاد از عشق رویت رو بپوش
با قفاداران انجم ماه نتواند زدن
با رخت پهلو اگر خورشید باشد پشت روش
من خمش بودم مرا آورد شوقت در سخن
[...]
یار خرمن سوز ما گو روی گندمگون بپوش
ورنه خواهد سوخت خرمن هر کرا عقل است و هوش
روی گندمگون نمود و جان ما یک جو فروخت
از چه شد باز اینچنین گندم نمای جو فروش
شاهدان از گوشها کردند درها را رها
[...]
دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش
وز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِیفروش
گفت آسان گیر بر خود کارها کز رویِ طبع
سخت میگردد جهان بر مردمانِ سختکوش
وان گَهَم دَر داد جامی کز فروغش بر فلک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.