این عشق و مودت اثر لطف خدا بود
وین جمله عنایت نه باندازه ما بود
جوری، که ز تو بر دل غمدیده ما رفت
بر شکل بلا بود ولی عین عطا بود
از روز ازل عاشق و شوریده و مستیم
این نیز هم از سابقه لط ف شما بود
در حال «اناالحق » زد و شد بر سر آن دار
منصور که سر حلقه مستان خدا بود
هر یک دو سه گامی بدویدند و برفتند
گر مست خدا بود و گر مرد هوا بود
هر قصه، که بینید درین راه خطرناک
زنهار مپرسید که: چونست و چرا بود؟
دایم دل قاسم بکرمهای تو شاد است
شان تو همیشه کرم و صدق و صفا بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی عشق و مستی عاشق را عنایتی ازلی از لطف خدا میداند که بیش از شایستگی انسان است و حتی جور و بلای معشوق را در حقیقت عطا میشمارد. شاعر با یاد منصور حلاج و سرانجام او بر دار، و گذرا بودن عمر همهٔ رهروان، سالک را از چونوچرا در راه پرخطر عشق برحذر میدارد. در پایان، قاسم دل خود را شاد از کرم و صدق و صفای همیشگی معشوق الهی میخواند.
هوش مصنوعی: این عشق و دوستی که در دل ماست نتیجهٔ لطف خداوند بود و این همه عنایت بسیار بیش از اندازه و شایستگی ما بود.
هوش مصنوعی: ستمی که از تو بر دل غمدیدهٔ ما رسید، در ظاهر بلا و رنج بود، اما در حقیقت همان بخشش و عطا بود.
هوش مصنوعی: ما از روز ازل عاشق و شیفته و مست بودهایم و این حال نیز از لطفی بود که شما از پیش در حق ما داشتید.
هوش مصنوعی: منصور حلاج که پیشوای مستان خدا بود، در حال بیخودی ندای «اناالحق» سر داد و به همین سبب بر سر دار رفت.
هوش مصنوعی: هر کسی، چه مست عشق خدا بود و چه پیرو هوای نفس، چند گامی در این دنیا دوید و سرانجام رفت؛ عمر همه کوتاه است.
هوش مصنوعی: هر ماجرایی که در این راه پرخطر عشق و سلوک میبینید، زنهار نپرسید که چگونه و چرا چنین شد؛ باید تسلیم بود و چونوچرا نکرد.
هوش مصنوعی: دل قاسم همیشه به بخششهای تو شاد است، زیرا شیوه و شأن تو همواره کرم و راستی و پاکی بوده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فر کو نه بدی باشه آن را که سها بود
عاشق بهمه جایی انگشتنما بود
آباد بر آن شب که شب وصلت ما بود
زیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود
بودند بسی سوختگان گرد در او
لیکن به سرا پردهٔ او بار مرا بود
من سایه شدم او ز پس چشم رقیبان
[...]
دوشینه خیالت همه شب مونس ما بود
تا روز دو دست من و آن زلف دوتا بود
یاری که همه میل دلش سوی وفا بود
برگشت و جفا کرد و ندانم که چرا بود
بر حال من دلشده ی زار نبخشود
این نیز هم از طالع شوریده ی ما بود
از هجر تو هر چند که کردیم شکایت
[...]
گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بود
خوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود
هر حال که در حسن مودت دل ما داشت
باروی تو، بی شایبه روی و ریا بود
از دولت وصلت فلک اندر همه حالی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.