چو عکس مشرق صبح ازل هویدا شد
جمال دوست ز ذرات کون پیدا شد
همیشه خم شراب ازل مصفا بود
ولی بجان و دل ما رسید،اصفا شد
در خزانه رحمت بقفل حکمت بود
زمان دولت ما رسید،دروا شد
بجز در آینه جان ما نکرد ظهور
جمال عشق، که هم اسم و هم مسما شد
جهان ز پرتو روی حبیب روشن گشت
بجان دوست،که آن روشنی هم از ما شد
حدیث دوست ببازار کاینات رسید
قیامتی که نهان بود، آشکارا شد
هزار جان مقدس فدای شاه عرب
که عیش قاسمی از عشق او مهنا شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ظهور جمال الهی و عشق شگفتانگیز اشاره میکند که در صبح ازل نمایان شده است. او میگوید که شراب ازل همیشه پاک بوده و حالا به دل و جان او رسیده است. با ورود زمان خاصی، رحمت الهی بر دلها گشوده شده و زیبایی عشق در آینه جان ظهور مییابد. جهان به واسطهی نور حبیب روشن شده و این روشنی به وجود خود عاشق هم نسبت داده میشود. در نهایت، شاعر از وفاداری خود به محبتی که به شاه عرب ابراز دارد، سخن میگوید.
هوش مصنوعی: وقتی که تصویر صبحگاه ازل نمایان شد، زیبایی دوست در ذرات هستی آشکار گردید.
هوش مصنوعی: شراب ازل همیشه خالص و پاک بود، اما هنگامی که به جان و دل ما رسید، دلیلی بر پاکی و خلوص بیشتری پیدا کرد.
هوش مصنوعی: در گنجینه رحمت، قفل حکمت وجود داشت و حالا که زمان حکومت ما فرارسیده، در این قفل باز شده است.
هوش مصنوعی: فقط در آینه دل ما، جلوه زیبایی عشق نمایان نشد، زیرا هم نام و هم منظور یکی شدند.
هوش مصنوعی: جهان به خاطر زیبایی و وجود محبوب روشن و پرنور شده است. در حقیقت، این روشنایی به خاطر عشق و دوستی ما به اوست که ایجاد شده است.
هوش مصنوعی: داستان و سخن دوست در جهان به گوش همه رسید و آن روز بزرگ و مهمی فرارسید که چیزی که مخفی بود، حالا برملا شد و همهچیز روشن شد.
هوش مصنوعی: هزار جان پاک و گرانبها فدای پادشاه عرب میشود، زیرا لذت و خوشی قاسمی به خاطر عشق او خوشبو و زیبا شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شد
هر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد
چه مجلس است و چه بزمی که از می وحدت
محیط قطره شد اینجا و قطره دریا شد
محیط بر همه اشیا از آن جهت شده ایم
[...]
بنور پاک تو چشم دلم چو بینا شد
ز آفتاب رخت هر دو کون پیدا شد
بهر چه کرد نظر دوست غیر خویش ندید
بحسن خویش از این روی یار شیدا شد
در آن مقام که معلوم علم و عالم اوست
[...]
بهار آمد و جانی بجسم مینا شد
پیاله! چشم تو روشن که باده پیدا شد
عرق فشانیت از تاب می شکیب نهشت
چه قطره بود که سیلاب طاقت ما شد
هنوز رنج تب لرز آفتاب بجاست
[...]
ز آه کام دو عالم مرا مهیا شد
ازین کلید دو صد در به روی من وا شد
شکست از می روشن خمار من ساقی
عجب بلای سیاهی مرا ز سر وا شد!
فغان من ز دل سخت یار گشت بلند
[...]
چه نکته بود که ناگه ز غیب پیداشد
که هر که واقف آن نکته گشت شیدا شد
چه مجلس است و چه بزم اینکه ازمی توحید
محیط قطره شد آنجا و قطره دریا شد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.