هر صبح‌دم پیغام خود گویم به زاری باد را
تا عرض حال دل کند آن سرو حوری‌زاد را
پیش درش افتاده‌ام بر خاک ره چون بندگان
زین باب دیدم در شرف اسباب پیش افتاد را
گر رفت اشکم در زمین از تربیت‌های غمش
آخر رسانید این دلم تا آسمان فریاد را
خواهم که بر بنیاد دل بنیاد صبری افکنم
عشقش به هم برمی‌زند دیوار این بنیاد را
تا ذکر آن لب وِردِ من شد در میان هر سخن
شیرین و خوب و مختصر می‌خوانم این اوراد را
دم زد ز آل لعل او چشمم به اثبات نسب
آرَد گواه اندر نظر این اشک مردم‌زاد را
از چشم مستش قاسمی دارد دلی در موج خون
رحمی نشد بر صید خود آن دِل‌سِیَهْ صیاد را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و احساسات خود سخن می‌گوید و هر روز با دل‌مشغولی‌هایش به باد پیغام می‌دهد. او به درگاه معشوقش فروتنی نشان می‌دهد و از درد فراق و عشقش می‌نالد. با این حال، او آرزو دارد که بر دلش صبر بگذارد، اما عشقش همچنان در حال تخریب بنیاد آرامش اوست. شاعر همچنین دربارهٔ زیبایی معشوق و ابراز محبتش در گفتار و کردار صحبت می‌کند و از تأثیر چشمان او بر خود می‌گوید؛ چشمانی که در مسیر عشق او را دچار شدیدترین احساسات می‌کند. در نهایت، او تلخی و درد ناشی از عشقش را نسبت به معشوقی که خود نیز دلی در خون دارد، ابراز می‌کند.
هوش مصنوعی: هر صبح با ناله و زاری به باد پیغام می‌دهم تا حال و روز دل آن معشوقه‌ی زیبا را به او بگوید.
هوش مصنوعی: من در برابر درگاه او به خاک افتاده‌ام، مانند بندگانی که در آستانه ورود به بزرگی و نعمت‌ها هستند.
هوش مصنوعی: اگر اشک‌هایم بر زمین بریزد به خاطر درد و غمش، در نهایت دل من به خاطر فریاد و دردش به آسمان می‌رسد.
هوش مصنوعی: می‌خواهم بر اساس دل، پایه‌ای از صبر بسازم، اما عشق او به شدت باعث ویرانی این پایه می‌شود.
هوش مصنوعی: هر زمان که درباره زیبایی آن لب صحبت می‌شود، من با ذوق و شوق به یاد آن افتاده و این یادگاری‌ها را با زبان شیرین و دلنشین تکرار می‌کنم.
هوش مصنوعی: از خانواده‌ی او صحبت می‌کند و می‌گوید، اگر او بخواهد، چشمانم می‌توانند نسب من را ثابت کنند، و این اشک‌های مردمی را که از چشمانم می‌ریزد، گواهی بر آن است.
هوش مصنوعی: چشم معشوقه‌اش که پر از شراب است، دل را دچار درد و رنج کرده و در میان خون و درد، هیچ رحم و رحمتی بر صیاد خود که دلی سیاه دارد، نداشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چشم تو از حد می برد با عاشقان بیداد را
از ناله مرغان چه غم آن دل سیه صیاد را
مردم به دور روی تو در گریه اند از آه من
شرطست باران ریختن در موسم گل باد را
گفتی ز بنیاد افکنم آن را که بر من دل نهد
[...]
منع کمال از عاشقی جان برادر تا به کی
پندِ پدر مانع نشد رسوای مادرزاد را
آن کز جفا آموخت رسم و ره بیداد را
کاش از وفا آموزدت چندی طریق داد را
ما را فتاد این ماجرا، کس را چه باک از رنج ما
از صید پیکان بلا، نبود خبر صیاد را
لعلت که دل یاقوت او، خون جگرها قوت او
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.