چشم تو از حد می برد با عاشقان بیداد را
از ناله مرغان چه غم آن دل سیه صیاد را
مردم به دور روی تو در گریه اند از آه من
شرطست باران ریختن در موسم گل باد را
گفتی ز بنیاد افکنم آن را که بر من دل نهد
گر جرم این باشد نخست از من بنه بنیاد را
حاشا که از غم های تو من بنده باشم در گله
هست از غمت آزادگی هم بنده هم آزاد را
بوسی به شیرین کاری ار کردم تراش از تو چه شد
عیبی نباشد سوی خود تیشه زدن فرهاد را
ذکر بلند قامتش می آیدم در گوش جان
ای پارسا بهر خدا آهسته خوان اوراد را
منع کمال از عاشقی جان برادر کی توان
پند پدر مانع نشد رسوای مادر زاد را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از بیدادِ چشم معشوق و بیاعتنایی او به نالهٔ عاشقان میگوید و آه و اشک خود را به باد و باران بهاری مانند میکند. او تهدید معشوق را با آغوش باز میپذیرد، غم او را مایهٔ آزادگی میداند و ربودن بوسه را با اشاره به فرهاد و شیرین روا میشمارد. در پایان از زاهد میخواهد آرام ورد بخواند تا یاد قامت یار را بر هم نزند، و میگوید کمال را که از ازل رسوای عشق است نمیتوان از عاشقی بازداشت.
هوش مصنوعی: چشم تو در ستم کردن به عاشقان از اندازه میگذرد. صیادِ سیاهدل از نالهٔ پرندگانِ گرفتار غمی ندارد؛ چشم تو نیز از نالهٔ عاشقان پروایی ندارد.
هوش مصنوعی: در روزگار جلوهٔ روی تو، مردم (و مردمکِ چشمها) از آه من گریانند. رسم است که در فصل گل، باد باران بیاورد؛ آه من همان باد است و اشکها همان باران.
هوش مصنوعی: گفتی هر کس به من دل ببندد او را از بیخ و بن نابود میکنم. اگر گناه این است، ویران کردن را از من آغاز کن.
هوش مصنوعی: هرگز چنین نیست که من، که بندهٔ توام، از غمهای تو گله کنم. غم تو هم به بنده و هم به آزاد، آزادگی و بزرگواری میبخشد.
هوش مصنوعی: اگر با شیرینکاری و زیرکی بوسهای از تو ربودم، چه زیانی دارد؟ عیبی نیست که فرهاد تیشه را به سود خود بزند و برای خودش بهرهای بجوید. «شیرینکاری» یادآور شیرین، معشوق فرهاد است.
هوش مصنوعی: یاد قامت بلند معشوق در گوش جانم طنین انداخته است. ای زاهد پارسا، تو را به خدا وردهایت را آهسته بخوان تا این یاد را بر هم نزنی.
هوش مصنوعی: برادر جان، چگونه میتوان کمال را از عاشقی بازداشت؟ کسی که از مادر رسوا زاده شده، پند پدر هم او را از رسوایی باز نداشته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر صبحدم پیغام خود گویم به زاری باد را
تا عرض حال دل کند آن سرو حوریزاد را
پیش درش افتادهام بر خاک ره چون بندگان
زین باب دیدم در شرف اسباب پیش افتاد را
گر رفت اشکم در زمین از تربیتهای غمش
[...]
منع کمال از عاشقی جان برادر تا به کی
پندِ پدر مانع نشد رسوای مادرزاد را
آن کز جفا آموخت رسم و ره بیداد را
کاش از وفا آموزدت چندی طریق داد را
ما را فتاد این ماجرا، کس را چه باک از رنج ما
از صید پیکان بلا، نبود خبر صیاد را
لعلت که دل یاقوت او، خون جگرها قوت او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.