هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارد
دل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد
هیچ جانیست که بوی تو بدانجا نرسد
بشنود نکهت آن هر که دماغی دارد
این همه قصه «احییت لکی اعراف » چیست؟
دوست از خلوت جان میل به باغی دارد
باده ای دارد در خم صفا آن دلبر
هرکه را دید از آن باده ایاغی دارد
ما شناسیم که: آن حال خیالست و محال
صوفی از صومعه گر بانگ کلاغی دارد
سخن حق به همه کس نتوان گفت،اما
عارف آنست که او حسن بلاغی دارد
برساند دل و جان رابه مقامات وصال
هرکه از عشق درین راه چراغی دارد
به خدا زود به مقصود رساند جان را
دل، که از شیوه شوق تو الاغی دارد
عاقبت از نظر لطف به مرهم برسد
دل قاسم،که ز سودای تو داغی دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دل عاشق را جز به دوست به هیچ چیز وابسته نمیداند و میگوید بوی دوست به همهٔ جانها میرسد و میل او به جلوهگری، به اشارهٔ حدیث «کنت کنزاً مخفیاً»، سرچشمهٔ آفرینش است. شاعر ادعای صوفی ظاهربین را بانگ کلاغ و خیال باطل میخواند و عارف راستین را کسی میداند که راز حق را با سنجیدگی بازگو کند. به باور او عشق و شوق چراغ و مرکب رسیدن به وصالاند. در بیت پایانی، قاسم امید دارد داغ دلش با لطف دوست درمان شود.
هوش مصنوعی: در هر دو جهان هر دلی دلبستگی و مایهٔ روشنی و شادیای برای خود دارد، اما دل ما جز تو به هیچ چیز دل نبسته و از هر دو جهان آسوده و بینیاز است.
هوش مصنوعی: هیچ جانی نیست که بوی تو به آن نرسد. هر کس که شامهٔ درست و ادراک داشته باشد، رایحهٔ تو را میشنود.
هوش مصنوعی: این همه سخن از حدیث «دوست داشتم که شناخته شوم» برای چیست؟ معنایش این است که دوست (حق) میخواهد از خلوت پنهان جان بیرون بیاید و در باغ هستی جلوه کند.
هوش مصنوعی: آن دلبر در خم صفا بادهای دارد و هر کس را که شایسته ببیند، جامی از آن باده به او میدهد.
هوش مصنوعی: ما میدانیم که اگر صوفی از صومعه بانگی چون قارقار کلاغ سر دهد و از حال و مقام دم بزند، آن حال خیال و ادعایی باطل است.
هوش مصنوعی: سخن حق را نمیتوان به هر کسی گفت. عارف کسی است که هنر رساندن سخن را دارد و میداند آن را چگونه و به چه کسی بگوید.
هوش مصنوعی: هر کس در این راه چراغی از عشق داشته باشد، دل و جان را به منزلگاههای وصال میرساند.
هوش مصنوعی: به خدا سوگند، دلی که شوق تو برایش مرکبی تندرو است، جان را زود به مقصود میرساند.
هوش مصنوعی: دل قاسم که از عشق تو داغ و زخمی دارد، سرانجام با نگاه لطف تو مرهم و درمان خواهد یافت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
لاله از آتش سودای تو داغی دارد
غنچه از بوی خوشت تازه دماغی دارد
گلشن چشم من از خون جگر گلزارست
قامت سرو تو گر میل به باغی دارد
راه دل گر چو شب زلف تو باشد تاریک
[...]
هر کسی موسم گل گوشه باغی دارد
ساکن کوی تو از روضه فراغی دارد
من در این کوی خوشم، گرچه به جنت رضوان
مجلس خرم و آراسته باغی دارد
لاله بین چاک زده پیرهن خون آلود
[...]
گرچه دل ز آتش هجران تو داغی دارد
باز حال رخت از لاله فراغی دارد
همه شب شمع رخت روشنی دیده ماست
ای خوش آن کس که چنین چشم و چراغی دارد
ما و کوی تو و صوفی و بهشت و رضوان
[...]
باز دل چشم هوس در پی داغی دارد
باز پروانه ما رو به چراغی دارد
میرود بیسر و پا، سر به هوا، ناپروا
باز شوریدهدل، آشفته دماغی دارد
عمرها پای طلب داشت به دامان شکیب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.