رخسار تو چون آینه صورت و معنیست
در پرتو دیدار تو انوار تجلیست
از خاک کف پای تو هر بو که شنیدیم
لطفیست که در خاصیت باد صبا نیست
از بوی تو شد جان و دلم زنده جاوید
با نکهت طیب تو چه جای دم عیسیست
چون صورت و معنی تو در حد کمالست
جان و دل ما عاشق آن صورت و معنیست
در جمله احوال پرستیدن صورت
از نشائه ما نیست ولی نشائه ما نیست
یک جذبه ز حق آمد و دل برد بغارت
مجنون چه کند؟ کین کشش از جانب لیلیست
قاسم دل و دین داد بامید وصالت
در مذهب عشاق همین توبه و تقویست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی در ستایش معشوقی است که چهرهاش آینهٔ صورت و معنا و جلوهگاه نور الهی است. بوی خاک پای او از باد صبا و دم عیسی برتر است و به دل زندگی جاوید میبخشد. شاعر تأکید میکند که دلبستگیاش به معناست نه به صورت ظاهر، و عشق را جذبهای از سوی حق میداند که عاشق در آن اختیاری ندارد. در پایان، باختن دل و دین در راه وصال را توبه و تقوای عاشقان میشمارد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو مانند آینهای است که هم صورت و هم معنا را نشان میدهد. در روشنی دیدار تو، نورهای تجلی حق آشکار است.
هوش مصنوعی: هر بویی که از خاک زیر پای تو به مشام ما رسید، لطفی داشت که در طبیعت باد صبا هم یافت نمیشود.
هوش مصنوعی: از بوی تو جان و دلم زندگی جاودانه یافت. با وجود بوی خوش و پاک تو، دیگر نیازی به دم زندهکنندهٔ عیسی نیست.
هوش مصنوعی: چون ظاهر و باطن تو در نهایت کمال است، جان و دل ما دلباختهٔ همان ظاهر و باطن است.
هوش مصنوعی: در هیچ حالی پرستش ظاهر و صورت از حال و ذوق ما برنمیخیزد و آنچه ما را سرمست میکند، معناست نه صورت. (متن مصراع دوم ظاهراً مغشوش است.)
هوش مصنوعی: کششی از سوی خداوند رسید و دل را به یغما برد. مجنون چه میتواند بکند، وقتی این کشش از جانب خود لیلی است؟ یعنی عاشقی کار عاشق نیست، بلکه جذبهٔ معشوق است.
هوش مصنوعی: قاسم به امید وصال تو دل و دین خود را از دست داد. در آیین عاشقان، همین از دست دادن، توبه و پرهیزگاری به شمار میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تابنده تر از زهره و از مشتری آن چیست
چیزی که در این عالم بی او نتوان زیست
کان طرب و خرمی و خوبی و خوشیست
شاید که ازو بربخوری بلبله بیست
چشم ز خیال تو پر از نور تجلیست
چشمی که چنین است به دیدار تو اولیست
صورنگر از آن صورت و معنی چو خبر داشت
انگیختن صورت چینش به چه معنیست
بر طرف چمن سور به صد شرم بر آید
[...]
در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست
من با تو بگویم، که ترا پرتو حس نیست
رو دیده بدست آر، که تا باز ببینی
در جمله ذرات جهان نور تجلیست
از فرط حجابست، که آن مشرک نادان
[...]
افسوس که صورت تُتق چهرهٔ معنی ست
ورنه همه آفاق پر از نور تجلّی ست
هر لحظه در این کوی به دیگر صفتی یار
در جلوهٔ حسن است ولی چشم تو اعمی ست
گر نیست به هر مو کششی از طرف دوست
[...]
مه شمع شب افروز و رخت نور تجلی ست
او را به جمال تو کجا زهره دعوی ست
رضوان به هوای قد رعنای تو ای سرو
جاوید وطن ساخته در سایه طوبی ست
منما به کس آن روی و در آیینه نظر کن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.