ای پیکر خجسته چه نامی فدیت لک
دیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک
در جواب او
دیدم کتان کهنه و گفتم فدیت لک
ارزد برم هنوز وصالت هزار لک
زان خار سوزنم عجب آمد که دوختند
از تار قرمزی بعذار کتان کلک
سرمای سرد اگر ندهد دست پوستین
هستیم پشت گرم زپشمینه و برک
کمخای خانبالغی و شرب زرفشان
هر کس که دید نقش پری خواند یا ملک
رخت بنفش و دگمه مثال درست و لعل
وان چشم بندو کرده مغرق زرو محک
چادر به تا شوال حجت هر دو بزشت
وی مجمره مکی از زر دامنت کلک؟
باید بپوستین بره در ساخت یا کول
نتوان کشیده چونکه ببر قاقم و قدک
در جامه دان اطلس گلگون نگر که او
مانند آفتاب همی تابد از فلک
قاری به جمع اقمشه نیکو معرفی است
گو نامهای این همه گفتهست یک به یک



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل نقیضهٔ طنزآمیز غزل اوحدی است که با همان مطلع «ای پیکر خجسته» آغاز میشود، اما معشوقِ آن جای خود را به جامه و پارچه داده است. شاعر از کتان کهنه و پشمینه و برک تا کمخا و شرب زرنشان و اطلس گلگون را با زبان عاشقانه میستاید. در پایان، قاری خود را آشنای همهٔ پارچهها میداند که نام یکایک آنها را در شعر آورده است.
هوش مصنوعی: ای پیکر مبارک، نامت چیست؟ فدایت شوم. هرگز سیهچردهای به این بانمکی ندیدهام. این بیت تقلید طنزآمیز از مطلع غزل اوحدی است و در اینجا روی سخن با جامه است.
هوش مصنوعی: پارچهٔ کتان کهنهای دیدم و گفتم فدایت شوم. به نظرم رسیدن به تو هنوز هم صدهزار میارزد. «لک» یعنی صدهزار.
هوش مصنوعی: از آن سوزنِ خارمانند در شگفت ماندم که با نخ قرمز بر رخسار کتان نقشی چون خط قلم دوختهاند.
هوش مصنوعی: اگر در سرمای سخت پوستین به دست نیاید، به جامهٔ پشمینه و برک دلگرمیم. «پشت گرم» هم به معنای دلگرم است و هم به معنای گرم بودن پشت تن. برک پارچهای پشمی و زبر است.
هوش مصنوعی: هر کس نقش کمخای خانبالغی و پارچهٔ شَرب زرنشان را دید، آن را پری یا فرشته خواند. کمخا پارچهٔ ابریشمی نقشدار است و خانبالغ همان پایتخت ختا.
هوش مصنوعی: جامه بنفش است و دکمههایش مانند مروارید و لعل است. بندها و جادکمههایش را هم با زر و نقره پوشاندهاند.
هوش مصنوعی: متن این بیت آشفته است. به نظر میرسد سخن از چادر و شلوار است و از دامنی که حاشیهای زرین چون مجمر دارد.
هوش مصنوعی: باید به پوستین برّه یا کول (جامهٔ نمدی درشت) قناعت کرد، زیرا قاقم و قدک را نمیتوان به تن کشید.
هوش مصنوعی: در جامهدان به اطلس گلگون بنگر که مانند خورشید از آسمان میدرخشد.
هوش مصنوعی: قاری در گرد آوردن و شناساندن پارچهها چیرهدست است. بگو که او نام همهٔ این جامهها را یکایک گفته است. «قاری» تخلص خود شاعر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مفکن به غمزه بر دل مجروح من نمک
وز من به قله سر مکش ای قبلهٔ نمک
دانم کز آب گرم دو چشمم به یک زمان
بگدازی از همه شکری یا همه نمک
ای ترک ماهچهره چه باشد اگر شبی
[...]
والا یمین ملت و اسلام بار یک
آن در صفات آدمی و در صفا ملک
آن حاتم زمانه که دست سخاش کرد
آثار حاتم از ورق روزگار حک
وان چرخ کامکار که خورشید تیغ او
[...]
ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لک
دیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک
خوبان سزد که بر درت آیند سر به سر
وانگاه خاک پای تو بوسند یک به یک
هم ظاهر از دو چشم تو گردیده مردمی
[...]
ای شرمسار روی تو خورشید بر فلک
وای خیره در فروغ جمال تو مردمک
در آسمان حسن برافکن نقاب را
تا در کمال حسن تو حیران شود فلک
ای باد اگر به سوی نگارم گذر کنی
[...]
ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک
در رقص بر ترانه تسبیح شان فلک
از عرش تا به فرش خروش است و غلغله
کالمجد والکرامة والکبریاء لک
آلاف کرده اند الف وحدت تورا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.