مائیم کز جهان غم دلبر گرفته ایم
دل داده ایم و دامن دلبر گرفته ایم
در جواب آن
ارمک عزیز ماست که در بر گرفته ایم
سر تا بپای او همه در زر گرفته ایم
از پیشک طلا و در دگمهای جیب
محبوب صوف در زر و زیور گرفته ایم
خشبوی جیب اطلس چرخ از بخور ماست
در زیر ذیل خویش چو مجمر گرفته ایم
بگشاده ایم بسته دو صدره عمامه را
عقده نگو نیامده از سر گرفته ایم
صمد بار پیش قحبه والا بشاهدی
در شامگاه شده بچادر گرفته ایم
در جامه خانه دلبر ماهست نرمدست
دل داده ایم و دامن دلبر گرفته ایم
قاری شدند سیر خلایق زاطعمه
روی زمین بالبسه یکسر گرفته ایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل نقیضهای طنزآمیز بر غزل عرفانی «مائیم کز جهان غم دلبر گرفتهایم» است. شاعر معشوق را به پارچهها و جامههایی چون ارمک، صوف، اطلس، والا و ماهوت برمیگرداند و از زردوزی، دکمههای مروارید، بخور دادن جامه و پیچیدن عمامه سخن میگوید. در پایان، قاری شعر پوشاکِ خود را برتر از شعر خوراکیِ پیشینیان میداند و میگوید مردم از آن سیر شدهاند.
هوش مصنوعی: ما کسانی هستیم که از همهٔ جهان فقط غم معشوق را برگزیدهایم. دل به او دادهایم و دامنش را گرفتهایم و رها نمیکنیم. این بیتِ مطلعِ غزلِ شاعری دیگر است که نظام قاری آن را مبنای نقیضهٔ خود کرده است.
هوش مصنوعی: معشوق عزیز ما پارچهٔ «ارمک» است که آن را در آغوش گرفته و پوشیدهایم. سراسر آن را، از سر تا پا، با زر آراسته و زردوزی کردهایم.
هوش مصنوعی: با زیورِ طلایی جلوی جامه و با دکمههای مروارید گریبان، پارچهٔ پشمینِ (صوف) محبوب خود را در زر و زیور غرق کردهایم.
هوش مصنوعی: بوی خوشی که از گریبانِ اطلسِ آسمان برمیخیزد از عود و بخور ماست. ما مجمرِ بخور را زیر دامن خود گرفتهایم تا جامه خوشبو شود.
هوش مصنوعی: عمامهای را که دویست دور پیچیده بود گشودهایم. نگو که گرهای در کار ماند؛ آن را از سر برداشته و دوباره از نو پیچیدهایم. «از سر گرفتن» هم به معنای برداشتن از سر است و هم به معنای از نو آغاز کردن.
هوش مصنوعی: صدها بار شامگاهان پارچهٔ گرانبهای «والا» را مانند زیبارویی چادرپوش در بر گرفتهایم. متن این بیت آشفته است و خواندنش قطعی نیست.
هوش مصنوعی: در جامهخانهٔ ما معشوق همان ماهوتِ نرمدست است. به آن دل دادهایم و دامنش را گرفتهایم؛ این همان مصراع مطلع است که این بار به پارچه برگردانده شده است.
هوش مصنوعی: ای قاری، مردم از شعرهایی که دربارهٔ خوراکها سروده شده سیر شدهاند. ما با شعر دربارهٔ جامهها سراسر روی زمین را گرفتهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفتهایم
با پیر خویش راه قلندر گرفتهایم
در راه حق چو محرم ایمان نبودهایم
ایمان خود به تازگی از سر گرفتهایم
چون اصل کار ما همه روی و ریا نمود
[...]
ما حاصل از جهان غم دلبر گرفته ایم
وز جهان بجان دوست که دل برگرفته ایم
زین در گرفته ایم بپروانه سوز عشق
چون شمع آتش دل ازین در گرفته ایم
با طلعتت زچشمه ی خور دست شسته ایم
[...]
دیگر هوای عشق تو در سر گرفتهایم
عشق رخ چو ماه تو از سر گرفتهایم
بر یاد آن دو چشم و لب لعل دلکشت
از بادهٔ خیال تو ساغر گرفتهایم
دایم خیال قدّ چو سرو روان تو
[...]
ماییم کز جهان همه دل برگرفتهایم
جان دادهایم و دامن دلبر گرفتهایم
مست و خراب و عاشق و رندیم و بادهنوش
آب حیات از لب ساغر گرفتهایم
چون مذهب قلندر رندی و عاشقی است
[...]
ما ای صنم هوای تو از سر گرفتهایم
چون شمع ز آتش دل خود درگرفتهایم
دل برگرفتهایم ز هستی خویشتن
زان پس هوای همچو تو دلبر گرفتهایم
بهر غذای طوطی طبع سخن گذار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.