هر زمان حال من از عشق تو دیگرگون است
بتو چون شرح کنم حال چه گویم چون است
غم دل سوخت مرا پیش که آرم به زبان
قصه درد درونم که ز حد بیرون است
شده از ناوک آهم دل گردون مجروح
رنگ خون است شفق نیست که بر گردون است
لب شیرین ترا چون ورق گل خوانم
کان صحیفه نه بدین خط و بدین مضمون است
دل دمی نیست که یاد لب لعلت نکند
گریه دیده پر خون ز دل محزون است
چه غم از هجر گرت هست کمالی در عشق
رخ لیلی همه جا در نظر مجنون است
خواب را کشت فضولی غم او در دیده
این که بر چهره ام از دیده روان شد خون است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از حال پیوسته دگرگون و درد بیاندازهٔ خود میگوید؛ آهش دل آسمان را خونین کرده و اشکش از دل غمگین و یاد لب معشوق است. لب یار را برتر از برگ گل میداند. در میانهٔ غزل، تسلی میدهد که عاشق کامل از هجران غمی ندارد، چون معشوق همیشه پیش چشم اوست، چنانکه لیلی پیش چشم مجنون بود. در پایان، اشک خونین خود را خون خوابی میخواند که غم یار در چشمش کشته است.
هوش مصنوعی: حال من از عشق تو هر لحظه دگرگون میشود؛ پس چگونه حالم را برایت شرح دهم و بگویم که چگونه است، وقتی خودش ثابت نیست؟
هوش مصنوعی: غم دل مرا سوزاند. قصهٔ درد درونم را که از اندازه بیرون است، پیش چه کسی بر زبان بیاورم؟
هوش مصنوعی: تیر آه من دل آسمان را زخمی کرده است. آن سرخی که بر آسمان میبینی شفق نیست، رنگ خون همان زخم است.
هوش مصنوعی: چگونه لب شیرین تو را به برگ گل تشبیه کنم؟ برگ گل نه چنین خط و نقشی دارد و نه چنین معنایی. لب تو با خط سبز پیرامونش و سخن شیرینش برتر از گل است.
هوش مصنوعی: دل من دمی نیست که به یاد لب سرخ تو نباشد. گریهٔ چشم خونبارم از همین دل غمگین سرچشمه میگیرد.
هوش مصنوعی: اگر در عشق به کمال رسیده باشی، از جدایی غمی نداری؛ چنانکه روی لیلی همهجا پیش چشم مجنون بود.
هوش مصنوعی: ای فضولی، غم او خواب را در چشمم کشت. آنچه از چشمم بر چهرهام روان شده، خون همان خواب کشتهشده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زلف لیلیصفتت دام دل مجنون است
عقل بر دانهٔ خال سیهت مفتون است
تا خیال لب و دندان تو در چشم من است
مردم چشم من از لعل و گهر قارون است
پیش لؤلؤی سرشکم ز حیا آب شود
[...]
دوستم با تو به حدی که ز حد بیرونست
دشمنم نیز به نوعی که ز شرح افزون است
معنی دوستی از گفت و شنو مستغنی است
صورت دشمنی آن به که نگویم چونست
دامن عصمت گل چون درد از صحبت خار
[...]
اشک از گرمی آه دل من گلگون است
طره آه من از سلسله مجنون است
سرو آورده خطی سبز ز دیوان قضا
کز جهان دست تهی قسمت هر موزون است
بیتو در بزم طرب بس که دلم محزون است
ساغر می به کفم آبلهٔ پرخون است
هرکه بیند به کفش، دستهٔ گل پندارد
بس که آیینه ز عکس رخ او گلگون است
قسمت ما به جهان غیر پریشانی نیست
[...]
کوه کن از طرفی، وز طرفی مجنون است
پر ز عشق است، اگر کوه و اگر هامون است
کیست، کو خانه خراب هوس دنیا نیست؟
یکی از خاک نشینان درش، قارون است
پیش پاکان، همه اقبال جهان ادبار است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.