زهی جفای تو بر من دلیل رحمت خاص
مرا وفای تو نقش صحیفه اخلاص
مدام مطرب بزم غم توام من مست
سرود ناله من کرده چرخ را رقاص
خراب باده عشقت ز ننگ عقل بری
اسیر حلقه زلفت ز دام قید خلاص
جزای کشتن پروانه شمع را این بس
که از نسیم دم صبح می رسد بقصاص
بلا و درد و غمت قدر داده اند مرا
که نیست قیمت هر جنس جز بقدر خواص
غم تو بود مشخص مرا دمی که هنوز
نداشتند تعین هیاکل و اشخاص
حدیث عشق فضولی به هیچ کس مگشا
درون بحر نباید که دم زند غواص



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عارفانه دربارهٔ ارزش رنج عشق است. عاشق ستم معشوق را نشانهٔ لطف ویژهٔ او میداند و میگوید مستی عشق او را از قید عقل و تعلقات رها کرده و غم معشوق به او ارزش بخشیده است. او عشق خود را ازلی و پیش از آفرینش جهان میداند. در پایان، شاعر به خود سفارش میکند که راز عشق را پنهان نگه دارد، همچون غواصی که در دل دریا خاموش میماند.
هوش مصنوعی: آفرین بر تو که ستمی که بر من میکنی نشانهٔ لطف و عنایت ویژهٔ توست؛ و وفاداری به تو برای من همچون نقشی است که بر صفحهٔ دفتر اخلاص نوشته شده است.
هوش مصنوعی: من مست همیشه نوازندهٔ بزم غم تو هستم و آواز نالههای من چنان است که آسمان را به رقص درآورده است.
هوش مصنوعی: کسی که از بادهٔ عشق تو مست و خراب شده، از ننگ عقلاندیشی آزاد است؛ و کسی که اسیر حلقهٔ زلف تو شده، از دام همهٔ بندها و تعلقات رهایی یافته است.
هوش مصنوعی: کیفر شمع برای سوزاندن و کشتن پروانه همین بس که نسیم صبحگاهی برای قصاص میآید و او را خاموش میکند.
هوش مصنوعی: بلا و درد و غم تو به من ارزش و مقام بخشیده است، زیرا ارزش هر کالا به اندازهٔ ویژگیها و خاصیتهای آن است.
هوش مصنوعی: غم تو در آن زمان ازلی برای من معین و مشخص بود که هنوز هیچ پیکر و شخصی هستی و تعین نیافته بود؛ یعنی عشق من به تو پیش از آفرینش است.
هوش مصنوعی: ای فضولی، راز عشق را برای هیچ کس فاش مکن؛ همانگونه که غواص در ژرفای دریا نباید نفس بکشد و دم بزند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به بزمگاه صبوحی کنون به مجلس خاص
حیاتبخش بُود جام مِی به حکم خواص
ز شوق مجلس مستان نگر به بزم افق
که زهره نغمهسرای است و مشتری رقّاص
بسوز مجمر عود ای مقیم خلوت انس
[...]
به نینی که بر آن در بریم سجده خاص
همیشه فاتحه خوانیم از سر اخلاص
دلا چو طالب وصلی ز آب دیده منال
که در به چنگ نیاره چو دم زند غواص
مراد هر دو جهان یافتم به دولت دوست
[...]
کسی که دیده بود آن نگار را رقاص
عجب مدار که گردد ز درد غصه خلاص
به بزمگاه صبوحی کنان مجلس خاص
حیوه نحش بود جام می به حکم خواص
امید هست که بنوازیم بخلعت خاص
بارمک ار نرسد دست کم زجامه خاص
بیافت سوزن ازان بخیه چو مروارید
[...]
چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص
بر آستان ارادت نهم سر اخلاص
دعای مردن خود می کنم مگر یابم
ز دوری تو و نزدیکی رقیب خلاص
تو را ز قتل اسیر کمند خویش چه بیم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.