مهر از تو ندیدم و وفا هم
جور از تو کشیدم و جفا هم
چیزی به دلت اثر ندارد
آسوده ز وردم از دعا هم
یک دل ز تو شادمان ندیدم
غیر از تو ملول و آشنا هم
چشمت ز نگاه مردمافکن
قلاش فکند و پارسا هم
زلفت ز کمند پیچ در پیچ
درویش گرفت و پادشا هم
از دیر و حرم مسافران را
مقصود تویی و مدعا هم
من اول و آخری ندارم
مبدا تویی و منتها هم
هر منظرت از مه دو هفته
شهری متحیرند و ما هم
بالای تو هر کجا نشیند
بس فتنه که خیزد و بلا هم
چندان نگه تو بیخودم کرد
کز خویش گذشتم از خدا هم
تا زان سر کوی پا کشیدم
دستم از کار رفت و پا هم
در دور دهان و چشم ساقی
از زهد برستم از ریا هم
بس خرقه به کوی می فروشان
رهن می ناب شد روا هم
از جلوهٔ مهوشی فروغی
مغلوب هوس شدی هوا هم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی که از عشق بیوفای معشوق کشیده، سخن میگوید. او احساس میکند که مهر و وفا از طرف معشوق به او نرسیده و فقط درد و جفا را تجربه کرده است. با این حال، او به وجود معشوق به عنوان هدف و مقصود اصلی زندگیاش اشاره میکند و از تاثیر چشمان و زلفهای او بر خود میگوید. شاعر به وضوح نشان میدهد که حتی در این حالت ملول و ناامید، نمیتواند از عشق معشوق دور شود و در نهایت خود را تسلیم جاذبههای او میداند، به طوری که از خود فراتر رفته است. او بین زهد و عشق گرفتار است و در این میان، به ضعف خود در برابر جذبه معشوق اعتراف میکند.
هوش مصنوعی: هیچ محبت و وفایی از جانب تو ندیدم، اما از تو دردسر و بیوفایی زیادی متحمل شدم.
هوش مصنوعی: دل تو تحت تأثیر هیچ چیز نیست و بیخیال از ذکر دعاهای من هستی.
هوش مصنوعی: هیچ وقت دلی را شاد و خوشحال از تو ندیدم، همه دلها غمگین و بیحوصلگی هستند، حتی آنهایی که به تو نزدیکند.
هوش مصنوعی: چشمان تو به قدری زیبا و جذاب است که هر که به آنها بنگرد میافتد و دل میبازد، حتی فرد زاهد و پرهیزکار نیز.
هوش مصنوعی: زلفهای تو به قدری گرهخورده و پیچیده است که هم درویش (بیپول و زاهد) در آن گرفتار شده و هم پادشاه (متمول و صاحب اقتدار) به آن وابسته است.
هوش مصنوعی: از دیر و حرم (مکانهای مقدس) هدف و خواستهٔ مسافران تو هستی و خود آنها هم.
هوش مصنوعی: من هیچ آغاز و پایانی ندارم، تو منبع و سرآغاز همه چیز هستی و همچنین پایان همه امور.
هوش مصنوعی: هر چهرهٔ تو از زیبایی، دو هفتهای است که مردم شهر حیران و شگفتزدهاند و ما هم چنین حالتی داریم.
هوش مصنوعی: هر جایی که تو قرار بگیری، فتنه و مشکل و بلا بهوجود میآید.
هوش مصنوعی: چنان زیادی و شدت نگاه تو مرا مجنون کرده که حتی از خودم و خدای خودم هم فاصله گرفتم و به آنها اهمیت نمیدهم.
هوش مصنوعی: وقتی از آن سر کوی محبوب دور شدم، دیگر نتوانستم کارهای خود را انجام دهم و پاهای من نیز از حرکت بازماند.
هوش مصنوعی: از آنجا که ساقی (شرابفروش) دور دهان و چشمش جوانب زهد را نمایان میکند، من از ریاکاری و تظاهر در دین فاصله گرفتم و به حقیقت و واقعیت نزدیک شدم.
هوش مصنوعی: من با دیدن دمی از جاذبههای دنیای میفروشان، از زهد و ریا دور شدم و لباس زهد خود را کنار گذاشتم.
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و دلربایی فروغی، تو هم تسلیم تمایل و هوس شدی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای بیخبران ز درد و آهم
خیزید و رها کنید راهم
نه وصل تو می دهد پناهم
نه برخیزد غمت ز راهم
هر روز تو در جفا فزائی
هر لحظه من از غمت بکاهم
گرماه بدم کنون چو مورم
[...]
من عاشق آن رخ چو ماهم
گو زار مکش که بی گناهم
تاراج غمت شدم که فتنه
زد در شب گیسوی تو راهم
از شعله بسی گریخت پشمم
[...]
فریاد ز چشم روسیاهم
صد آه ز گریه و ز آهم
هر شب ز غم فراق چون شمع
تا چند بسوزم و بکاهم
از گریه هزار آب شستم
[...]
نه فقر بماند و غنا هم
نه حکم فنا و نه بقا هم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.