عشق بگسست چنان سلسله تدبیرم
که سر زلف زره ساز تو شد زنجیرم
خنده زد لعل تو بر گریهٔ شورانگیزم
طعنه زد جزع تو بر نالهٔ بیتاثیرم
روزگاری است که پیوسته بدان ابرویم
دیرگاهی است که سر داده بدین شمشیرم
عشق برخاست که من آتش عالم سوزم
حسن بنشست که من فتنهٔ عالم گیرم
یک سر موی من از دوست نبینی خالی
هر کجا خامهٔ نقاش کشد تصویرم
دست در دامن ساقی زدم از بخت جوان
تا نگویند که در بادهکشی بیپیرم
خم زنار من آن زلف چلیپا نشود
تا که هفتاد و دو ملت نکند تکفیرم
به خرابی خوشم امروز که فردا ز کرم
همت پیر خرابات کند تعمیرم
آه اگر خواجهٔ من بندهنوازی نکند
که ز سر تا به قدم صاحب صد تقصیرم
بخت برگشته به امداد من از جا برخاست
که ز مژگان تو آمادهٔ چندین تیرم
آهوی چشم کمان دار تو نخجیرم ساخت
من که شیران جهانند کمین نخجیرم
گر فروغی ز دهان قند ببارم نه عجب
که به یاد شکرش طوطی خوش تقریرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از گرفتاری در زلف و ابرو و چشم و مژگان معشوق میگوید و عشق و حسن را نیروهای جهانسوز و جهانگیر میشمارد. او سراپا پر از دوست است، به ساقی و پیر خرابات پناه میبرد و حتی تهمت کفر را در راه عشق میپذیرد. در پایان، شیرینی سخن خود را از یاد لب شکرین معشوق میداند.
هوش مصنوعی: عشق رشتهٔ تدبیر و چارهاندیشی مرا چنان پاره کرد که حلقههای زلفِ زرهمانند تو زنجیر پای من شد و دیوانه و گرفتارم کرد.
هوش مصنوعی: لب سرخ تو به گریهٔ پرشور من خندید و چشم تو به نالهٔ بیاثر من طعنه زد.
هوش مصنوعی: روزگاری است که همواره دلبستهٔ آن ابروی تو هستم و مدتی دراز است که سرم را به این شمشیر (ابروی تو) سپردهام.
هوش مصنوعی: عشق به ادعا برخاست که من آتشی هستم که جهان را میسوزانم، و زیبایی با اطمینان نشست که من فتنهای هستم که جهان را فرا میگیرم.
هوش مصنوعی: هر جا نقاش تصویر مرا بکشد، حتی یک سر مو از وجود من را خالی از یاد و حضور دوست نمیبینی؛ سراپای من پر از معشوق است.
هوش مصنوعی: از بخت خوش دست به دامن ساقی زدم و مرید او شدم تا نگویند در راه بادهنوشی پیر و راهنما ندارم.
هوش مصنوعی: آن زلف صلیبمانند، زنّار من نمیشود مگر آنکه همهٔ هفتاد و دو فرقه مرا کافر بخوانند؛ یعنی در عشق او آمادهٔ پذیرفتن نام کفرم.
هوش مصنوعی: امروز به ویرانی و مستی خرسندم، زیرا امید دارم فردا بخشش و همت پیر خرابات مرا آباد کند.
هوش مصنوعی: وای اگر سرور من به بندهاش مهربانی نکند، چون من از سر تا پا صدها گناه و کوتاهی دارم.
هوش مصنوعی: بخت بدِ من به یاریام برخاست، چون اکنون آماج تیرهای بسیار مژگان تو شدهام؛ گرفتاری به دست تو را بخت خود میداند.
هوش مصنوعی: چشم آهووار و کماندار تو مرا شکار کرد، در حالی که من کسی هستم که شیران جهان در کمین شکار شدن به دست مناند.
هوش مصنوعی: ای فروغی، اگر از دهانم قند بریزد و سخنم شیرین باشد عجیب نیست، چون به یاد شکرِ لب معشوق، طوطی خوشسخنی شدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر چه در پای هوی و هوست میمیرم
دسترس نیست که روزی سر زلفت گیرم
گر تو پای دل دیوانهٔ ما خواهی بست
هم به زلف تو، که دیوانهٔ آن زنجیرم
کشتن ما چو به تیغ هوسی خواهد بود
[...]
روز عید است و من امروز بر آن در میرم
که دهم حاصل سیروزه و ساغر گیرم
دو سه ماه است که دورم ز رخ ساقی و جام
بس خجالت که به رو آمد از این تقصیرم
من به خلوت ننشینم پس از این گر به مثل
[...]
روز عید است و من امروز در آن تدبیرم
که دهم حاصل سیروزه و ساغر گیرم
چند روزیست که دورم ز رخ ساقی و جام
بس خجالت که به روی آمد ازین تقصیرم
من به خلوت ننشینم پس از این، ور به مثل
[...]
روز کی چند پی زهد و سلامت گیرم
ور ملامت کندم عشق از او نپذیرم
جام صافی ببر و جامه ی سالوس بیار
صدق بگذار که من در گرو تزویرم
بر سر کوی بت سلسله گیسو زین پس
[...]
خاک شیراز اگرچه شده دامن گیرم
نتوانم دل از این نوسفران برگیرم
گرچه خم شد چو کمان قامتم از پیری و ضعف
میدواند سوی او شوق بسر چون تیرم
از چه یکشب بمه خرگهی ما نرسد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.