ای به دل ها زده مژگان تو پیکانی چند
منت ناوک دلدوز تو بر جانی چند
گوشه چاک گریبانت اگر بگشایی
بشکنی رونق بازار گلستانی چند
تا بریدند بر اندام تو پیراهن ناز
بر دریدند ز هر گوشه گریبانی چند
جمع کن سلسلهٔ زلف پریشانت را
تا مگر جمع کنی حال پریشانی چند
یوسف دل که شد از چاه زنخدانت خلاص
از خم زلف تو افتاد به زندانی چند
تنگ شد جای ز بسیاری مرغان قفس
بودی ای کاش مرا قوت افغانی چند
ناصحا منع فروغی ز محبت تا کی
گو به آن مه نکند عشوهٔ پنهانی چند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه در وصف زیبایی معشوق است: مژگان او به تیر، گریبانش به گلستان و زلفش به زنجیر و زندان مانند شده است. شاعر از گرفتاری دل خود و انبوه عاشقان دیگر سخن میگوید و با اشاره به داستان یوسف، رهایی از چاه زنخدان و گرفتاری در زندان زلف را تصویر میکند. در پایان به ناصح پاسخ میدهد که سرزنش عاشق بیهوده است و باید معشوق را از عشوهگری بازداشت.
هوش مصنوعی: ای کسی که مژگانت مانند چند پیکان بر دلها نشسته است؛ چند جان، منتپذیر و سپاسگزار تیر دلشکاف تو هستند.
هوش مصنوعی: اگر گوشهٔ چاک گریبانت را باز کنی، زیبایی سینهات رونق بازار چندین گلستان را از میان میبرد.
هوش مصنوعی: از وقتی که پیراهن ناز را به اندازهٔ اندام تو دوختند، عاشقان از هر گوشه از شوق و بیتابی گریبان خود را چاک کردند.
هوش مصنوعی: رشتهٔ زلف پریشانت را جمع کن، شاید با این کار حال چند عاشق پریشان را نیز سامان دهی و آرام کنی.
هوش مصنوعی: دل من که مانند یوسف از چاه زنخدان تو رهایی یافت، در پیچ و خم زلفت به چند زندان دیگر گرفتار شد؛ یعنی از بندی رست و به بندهای دیگر افتاد. این بیت به داستان یوسف و چاه و زندان اشاره دارد.
هوش مصنوعی: از فراوانی عاشقانِ گرفتار که مانند مرغان در قفس عشقاند، جا تنگ شده است؛ کاش من توان چند ناله و فریاد داشتم تا رنج خود را بیان کنم.
هوش مصنوعی: ای اندرزگو، تا کی فروغی را از عشق بازمیداری؟ اگر میتوانی به آن معشوقِ ماهرو بگو که اینهمه ناز و کرشمهٔ پنهانی نکند؛ زیرا عاشق شدن فروغی از عشوهگری اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
منم امروز حدیث تو و مهمانی چند
پاره از دیده و دلها همه بریانی چند
هر زمان کاتش سودای تو افزود عشق
جای خاشاک بر آتش فگند جانی چند
دی سوی سوختگان دید و گفتی که که اند
[...]
می برند از تو جفا بی سرو سامانی چند
چند ریزی به خطا خون مسلمانی چند
کشور حس بتان کرد پریشان سر زلف
که نخوردند غم حال پریشانی چند
رفته پیکان تو در سینه و خون آمده گیر
[...]
ای لبت کام دل بیسروسامانی چند
کاکلت حلقهٔ سودای پریشانی چند
کوکب سعدی و منظور سبک روحانی
قدر وصل تو چه دانند گران جانی چند
لذّت شربت دیدار نکو می داند
[...]
پرده برداشته ام از غم پنهانی چند
به زیان می رود امروز گریبانی چند
زان ضعیفان که وفا داشت درین شهر اسیر
قفسی چند بجا مانده و زندانی چند
سر و سامان سخن کردن این جمعم نیست
[...]
چند بی بهره شود دیدهٔ گریانی؛ چند؟
زلف جمع آر که جمعند پریشانی چند
گلرخان محنت نایافت بیابند مگر
یک نفس چاک ببینند گریبانی چند
آن که آماده کند پردهٔ نا کرده گناه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.