دلا دیدی به من آن مه چه‌ها کرد

به پاداش وفا آخر جفا کرد

دم مردن به بالین من آمد

پس از عمری جفا یک دم وفا کرد

نمرده است و نمیرد هرگز آن کس

که در راه وفا جان را فدا کرد

ز کف سر رشته عمر ابد داد

کسی کآن طره کاکل رها کرد

نبیند خیر کاو در روز اول

مرا با چون تو ظالم آشنا کرد

دلم بگرفت و بشکست و بینداخت

شکسته بال و پر مرغی رها کرد

به خاقان تا توانست آن جفاجو

جفا کرد و جفا کرد و جفا کرد