حسنی که دیده دید دل آن سوی مایل است
فریاد دل ز دیده و آه من از دل است
خواهم که آتش افتد از آن چهره در نقاب
گو از چه رو بچشمم ازان روی حایل است
در ظلمت فراق چو نوشم زلال خضر
آب حیات نیست که آن زهر قاتل است
هر چند دلفروز بود آفتاب می
آن هم به زیب گلشن حسن تو داخل است
آب خضر چه جویم و انفاس عیسوی
آن لب به دستم ار فتد این هر دو حاصل است
لعلت ز جان و غنچه ات از دل دهد نشان
گویا که خلقت تو نه از آب و از گل است
فانی به کوی عشق بتان چون در آمدی؟
غافل مباش از آنکه خطرناک منزل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از کشش دل به هر زیبایی که چشم میبیند و از نقابی که میان او و روی معشوق فاصله انداخته مینالد. او میگوید در جدایی حتی آب حیات برایش زهر است و لب معشوق هم آب خضر را دارد و هم دم عیسی را. معشوق را آفریده از جان و دل میداند. در پایان، شاعر خود را با تخلص «فانی» از خطرهای کوی عشق برحذر میدارد.
هوش مصنوعی: هر زیباییای که چشم ببیند، دل به سوی آن کشیده میشود؛ پس دل از دست چشم فریاد دارد و من از دست دل آه میکشم.
هوش مصنوعی: آرزو دارم که از گرمای آن چهره آتش در نقابش بیفتد و آن را بسوزاند؛ بگو چرا این نقاب میان چشم من و آن روی فاصله و پرده شده است.
هوش مصنوعی: در تاریکی جدایی، اگر آب زلال خضر را هم بنوشم، برایم آب زندگی نیست و مانند زهری کشنده است.
هوش مصنوعی: هرچند شراب مانند آفتاب دل را روشن و شاد میکند، آن هم جزئی از زینت گلستان زیبایی توست.
هوش مصنوعی: چرا در پی آب حیات خضر و دم زندهکنندهٔ عیسی باشم؟ اگر آن لب به دستم برسد، هر دو را به دست آوردهام.
هوش مصنوعی: لب سرخ تو نشانی از جان و دهان غنچهمانندت نشانی از دل دارد؛ گویی تو را نه از آب و گل، بلکه از جان و دل آفریدهاند.
هوش مصنوعی: ای فانی، اکنون که به کوی عشق زیبارویان پا گذاشتهای، غافل نباش، زیرا این منزل پرخطر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر گل مل آر خیز که وقت گل و مل است
گل عاشق مل است که مل قصه گل است
اکنون چرای آهو در دشت سنبل است
بر شاخ ها ز بلبل پیوسته غلغل است
ای سروری که قول تو چون وحی منزل است
کارت چون معجزات رسولان مُرسَل است
عالی دو آیت است علا و بها بهم
در شان دین و دولت تو هر دو منزل است
هر روز بر دوام دهد آفتاب نور
[...]
در پیش من ز بهر طرب کوزهٔ مل است
و این هردو دست کردهٔ آهل در آمل است
گاهی حدیث من ز غزلهای قمری است
گاهی سماع من ز نواهای بلبل است
گاهی ز بوی باده، در این دست عنبر است
[...]
لفظ الهی از ره اطلاق مشکل است
اینجا دگر نه معنی لاهوت حاصل است
مشتاب ساربان که مرا پای در گل است
در گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است
تعجیل میکنی تو و پایم نمیرود
بیرون شدن ز منزل اصحاب مشکل است
شیرینی وصال چو بیتلخی فراق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.