مرا در دیده جان آن پری رخسار بایستی
خرام او دمی در چشم من صد بار بایستی
خلد بی روی او از هر گلی در دیده ام خاری
اگر خاریست باری زان گل رخسار بایستی
بسرو و سوسن خود باغبان بسیار می نازد
ترا گاهی گذاری جانب گلزار بایستی
دریغست آتش عشق تو در دلهای آسوده
تمام این شعله در جان من افگار بایستی
من دلخسته را گل بر سر بالین چکار آید
بحالم یکنظر زان نرگس بیمار بایستی
ز خوی نازک او اشک و آه من گره تا کی
دلم آتش فشان و دیده گوهر بار بایستی
علاج درد بیماران چو میپرسید لعل او
فغانی را در آن دم قوت گفتار بایستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل با ردیف «بایستی» آرزوهای برآوردهنشدهٔ خود را برمیشمارد: دیدار همیشگی یار، نگاهی از چشم او به عاشق بیمار و اینکه آتش عشق به جای دلهای آسوده در جان دردمند او باشد. از ترس خوی نازک معشوق، اشک و آه خود را پنهان میکند. در پایان میگوید وقتی لب یار از درمان بیماران پرسید، فغانی توان گفتن حال خود را نداشت.
هوش مصنوعی: آرزو دارم آن یار پریچهره همیشه در چشم جانم باشد و در هر دم صد بار خرامیدن او را در برابر چشمم ببینم.
هوش مصنوعی: بی دیدن روی او هر گلی مانند خاری در چشمم فرو میرود. اگر قرار است خاری در چشمم بخلد، دستکم کاش خار همان گل رخسار او بود.
هوش مصنوعی: باغبان به سرو و سوسن باغ خود بسیار مینازد. کاش تو گاهی به گلزار گذر میکردی تا قامت و رخسار تو ناز او را بشکند.
هوش مصنوعی: افسوس که آتش عشق تو در دلهای آسوده و بیدرد افتاده است. سزاوار بود همهٔ این شعله در جان زخمی و دردمند من باشد.
هوش مصنوعی: برای من دلشکسته گلآوردن بر بالین بیمار سودی ندارد. آنچه باید، یک نگاه از آن چشم خمار و نرگسمانند یار به حال من است.
هوش مصنوعی: از ترس خوی نازک و زودرنج او تا کی باید اشک و آهم را در گلو گره کنم و نگه دارم؟ سزاوار بود دلم آزادانه آتش آه بیفشاند و چشمم اشک گوهرگون ببارد.
هوش مصنوعی: آن هنگام که لب لعل یار دربارهٔ درمان درد بیماران عشق میپرسید، کاش فغانی توان سخن گفتن داشت تا حال خود را بگوید. اما از شوق یا ضعف زبانش بسته ماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی
چه سود از بوی گل ما را، نسیم یار بایستی
رخش در جلوه نازست و من از گریه نابینا
دریغا، دیده های بخت من بیدار بایستی
شبانگاهم که چون بی رحمتان می کشت هجرانش
[...]
مرا در درد بی باری دریغا بار بایستی
هزاران غم کزو دارم یکی غمخوار بایستی
نمودی چهره مقصودی ز رخسار و خط خوبان
ولی آئینه ما آی پی زنگار بایستی
چه سود ار همدمم شد خضر سوی چشمه حیوان
[...]
ز من بیگانه شد، بیگاه با اغیار بایستی
چرا با دیگران یارست؟ با من یار بایستی
در آن کو رفتم و از دیدنش محروم برگشتم
بهشتی آن چنان را دولت دیدار بایستی
چه نازست این؟ که هرگز در نیاز ما نمی بینی
[...]
دریغا در چنین فصلی حریفم یار بایستی
میان بلبلانم جای در گلزار بایستی
نشد ز ایوان و قصر افراختن جمعیتم حاصل
ره آمد شد غم سوی من دیوار بایستی
به سعی دیده شبزندهدارم کار نگشاید
[...]
مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی
چراغی بر سر بالین این بیمار بایستی
نمی شد فرصت خاریدن سر باددستان را
به مقدار خرابی گر مرا معمار بایستی
غلط کردم نیفتادم به فکر ظاهرآرایی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.