آخر این تیره شب هجر به پایان آید
آخر این درد مرا نوبت درمان آید
چند گردم چو فلک گرد جهان سرگردان؟
آخر این گردش ما نیز به پایان آید
آخر این بخت من از خواب درآید سحری
روز آخر نظرم بر رخ جانان آید
یافتم صحبت آن یار، مگر روزی چند
این همه سنگ محن بر سر ما زان آید
تا بود گوی دلم در خم چوگان هوس
کی مرا گوی غرض در خم چوگان آید؟
یوسف گم شده را گرچه نیابم به جهان
لاجرم سینهٔ من کلبهٔ احزان آید
بلبل‌آسا همه شب تا به سحر ناله زنم
بو که بویی به مشامم ز گلستان آید
او چه خواهد؟ که همی با وطن آید، لیکن
تا خود از درگه تقدیر چه فرمان آید
به عراق ار نرسد باز عراقی چه عجب!
که نه هر خار و خسی لایق بستان آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساس درد و جدایی ناشی از هجران می‌پردازد و امیدواری خود را برای پایان این شب تیره و دردهایش ابراز می‌کند. او در پی یافتن خوشبختی و وصالی با محبوب است و یادآوری می‌کند که این گرداب‌های زندگی نیز به پایان خواهند رسید. شاعر احساس تنهایی و غم عمیق خود را بیان می‌کند و ناله‌های جان‌سوزش را شبیهی به بلبل توصیف می‌کند. در نهایت، او بر این باور است که شاید به مقصدش نرسد، اما کمال و زیبایی زندگی همیشه در دست تقدیر است و حتی اگر درختی میوه‌اش ندهد، به او ایرادی نمی‌توان گرفت.
هوش مصنوعی: در نهایت این شب تاریک فراق به پایان خواهد رسید و سرانجام زمانی خواهد رسید که درد من نیز درمان شود.
هوش مصنوعی: چند بار باید مانند فلک (زمین) دور دنیا بچرخم و سرگردان باشم؟ در نهایت، این حرکت و دگردیسی ما هم روزی به پایان خواهد رسید.
هوش مصنوعی: امیدوارم که بخت من از خواب بیدار شود و در آخرین سحر، نگاهی به چهرهٔ معشوقم بیندازم.
هوش مصنوعی: یافتم که به صحبت آن معشوق دست یافتم، اما نمی‌دانم این خوشی تا چند روز دوام خواهد داشت، چرا که این همه مشکلات و سختی بر سر ما نازل می‌شود.
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل من در چنگال هوس و شوق (چوگان) است، آیا دیگر (هدف و مقصود) من هم نمی‌تواند در این بازی وجود داشته باشد؟
هوش مصنوعی: اگرچه در این دنیا یوسف گم‌شده را نمی‌توانم پیدا کنم، اما به‌هرحال، دل من محل گنجینهٔ سوگ و غم‌ها خواهد بود.
هوش مصنوعی: همانند بلبل که شب تا صبح آواز می‌خواند و ناله می‌زند، من نیز تا صبح در دل غم ناله می‌کنم تا شاید بویی از گلستان به مشامم برسد.
هوش مصنوعی: شخصی که در این شعر از او صحبت می‌شود، در تلاش است تا به وطن خود بازگردد، اما نمی‌داند سرنوشت و تقدیرش چه تقدیری برای او رقم خواهد زد.
هوش مصنوعی: اگر به عراق نرسد، جای تعجب ندارد که عراقی هم به بستان نرود، زیرا هر غیر شایسته‌ای نیست که بتواند به باغی که خاص افراد خوب است، وارد شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر که را دانهٔ نار تو به دندان آید
هر دم از چشمهٔ خضرش مدد جان آید
کو سکندر که لب چشمهٔ حیوان دیدم
تا به عهد تو سوی چشمهٔ حیوان آید
عقل سرکش چو ببیند لب و دندان تو را
[...]
یا رب، این بوی خوش ز گلستان آید؟
یا ز باغ ارم و روضهٔ رضوان آید
یا صبا بوی سر زلف نگاری آورد
یا خود این بوی ز خاک خوش کمجان آید
یا شمال از دم عیسی نفسی بویی یافت
[...]
وقت آنست که بلبل به گلستان آید
هر که عاشق بود از خانه به بستان آید
غنچه در پوست نگنجد ز نشاط می و رود
تا که از طرف گلستان به شبستان آید
راستی گل به وفا یار مرا می ماند
[...]
ازرخت در نظرم باغ وگلستان آید
وز لبت در دهنم چشمه حیوان آید
روی خوب تو گر اسلام کند بروی عرض
همچو دین بت شکند کفر ومسلمان آید
گر رخ خویش بعشاق نمایی یک شب
[...]
گر بتحریر ستم نامه هجران آید
خامه ام پیشتر از نامه بپایان آید
بسکه در راه طلب سستی ازو می بیند
جرس از همرهی ناله با فغان آید
از بد و نیک جهان خرم و غمگین نشوم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.