تو را چنان که تویی دیده در نمییابد
بصر ز نور تو بر تو ظفر نمییابد
ز تو چگونه خبر شد دل مرا کز لطف
طراز پیرهن از تو خبر نمییابد
خراب گشت جهان از نهیب غمزه تو
لبت ز بهر چه این کار در نمییابد
عمادی از پی جنگ سپاه هجرانت
ز جوی دیده قویتر حشر نمییابد
غم فراق تو گر تخم پیله نیست چرا
حیات جز به وصال بشر نمییابد
زبون توست جهان زآن که بر زیان تو هیچ
فزون ز مدح شه دادگر نمییابد
عماد دولت عالی که چشم دولت و دین
برون ز بارگه او بصر نمییابد
ایا شهی که بر اوراق روزنامه تو
فرشته یک نقط از شین شر نمییابد
هر آن که با تو دورویی گرفت چون شمشیر
ز بهر تیغ حوادث سپر نمییابد
نهاد رخت عدوی تو بر سر از پی آنک
سوی سقر به کری اسب و خر نمییابد
برون ز باغ دل تو خدای میداند
که در جهان سخا یک شجر نمییابد
تو را ز پی دگری منزلت فزونتر نیست
ولیکن اسب سخن زاین گذر نمییابد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده با تغزلی دربارهٔ معشوق آغاز میشود: معشوقی که نورش چشم را خیره میکند، تنش از لطافت حتی با پیراهن تماس ندارد و غمزهاش جهان را ویران کرده است. شاعر که خود را عمادی مینامد، برای جنگ با سپاه هجران جز اشک سلاحی ندارد. سپس در بیت پنجم به مدح «عماد دولت» گریز میزند و او را به پاکی کارنامه، تباهی دشمنانش و یگانگی در سخاوت میستاید و در پایان میگوید سخن از ستایش بیشتر او ناتوان است.
هوش مصنوعی: چشم نمیتواند تو را آنگونه که هستی ببیند؛ نور تو چنان خیرهکننده است که بینایی بر تو چیره نمیشود.
هوش مصنوعی: دل من چگونه از تو آگاه شد، در حالی که از لطافت و نازکی تنت، حتی حاشیهٔ پیراهنت هم از تو خبری ندارد و تو را حس نمیکند؟
هوش مصنوعی: جهان از هجوم نگاه و غمزهٔ تو ویران شد؛ چرا لب تو که شفابخش است به این کار نمیرسد و آن را چاره نمیکند؟
هوش مصنوعی: عمادی برای جنگیدن با سپاه دوری تو لشکری نیرومندتر از جوی اشک چشمانش نمییابد.
هوش مصنوعی: اگر غم دوری تو مانند تخم کرم ابریشم نیست، چرا جز با پیوستن به تن آدمی زنده نمیشود؟ یعنی این غم تنها در وجود انسان جان میگیرد، چنانکه تخم کرم ابریشم با گرمای تن آدمی میشکفد.
هوش مصنوعی: جهان در برابر تو ناتوان و فرمانبر است، زیرا بر زبان تو چیزی جز ستایش شاه دادگر نمییابد.
هوش مصنوعی: آن شاه، عماد دولت بلندپایه است؛ کسی که چشم دولت و دین بیرون از درگاه او بینایی ندارد و روشنیاش از درگاه اوست.
هوش مصنوعی: ای پادشاهی که فرشتگان در دفتر کارنامهٔ تو حتی یک نقطه از حرف «ش» واژهٔ «شر» نمییابند؛ یعنی هیچ بدیای در کارنامهات نیست.
هوش مصنوعی: هر کس مانند شمشیرِ دولبه با تو دورویی کند، در برابر تیغ حوادث سپری برای خود نمییابد.
هوش مصنوعی: دشمن تو بار و بنهٔ خود را بر سر گذاشته است، چون برای رفتن به دوزخ اسب یا خری کرایهای پیدا نمیکند؛ یعنی خودش بار خود را به سوی دوزخ میبرد.
هوش مصنوعی: خدا میداند که در جهان، بیرون از باغ دل تو، هیچ درخت بخشش و سخاوتی یافت نمیشود.
هوش مصنوعی: برای تو جایگاهی برتر از این نیست و اگر هم باشد، اسب سخن از این گذرگاه فراتر نمیتواند رفت؛ یعنی زبان از ستایش بیشتر تو ناتوان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خدایگانا جایی رسیدی از رفعت
که چرخ پایه قدر تو درنمییابد
ز آفتاب عجب ماندهام که میتابد
مگر ز نور ضمیرت خبر نمییابد؟
به درگاه تو مقیم است فتح از آنکه به حق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.