ای کافر عشق تو مسلمان
وای دیو هوای تو سلیمان
ای قصر سعادت و سلامت
بر دست غم تو گشته ویران
لعل تو چو کوه سخت کیسه
جزع تو چو باد سستپیمان
در کوی تو صد هزار عاشق
برخاسته از ره دل و جان
کردی ز برای بیع جانها
بیاع گهی ز لعل و مرجان
روی تو ز نور با هدایت
فارغ ز صفات گونه و سان
حسن تو ز آتش کمالت
بر ماه نهاده داغ نقصان
در عالم اعتقاد صد بار
درد تو ببرده آب درمان
در معرکه گاه فرقت تو
یک نه و هزار توفان
هر روز سپیدهام بدرد
از جور تو آسمان گریبان
گر ننمایی بساط ما را
باری بنمای گرد میدان
آسان بردی دو عالم آری
آن چیست که تو نبردی آسان
مفشان سر زلف هر سحرگه
ورنه دامن ز خلق بفشان
بر مشتی خاک رحمت آور
یک ساعت باد خویش بنشان
زآن لطف که هدیه تو کردند
ما را ز غم فراق بستان
طاق است ز عشق تو عمادی
بر طاق نهاده وصل و هجران
هر چند مسلمی تو او را
در دولت شهریار ایران
قطب ملکان عماد دولت
سرمایه امن و پشت ایمان
شاهی که ز حضرتش رسیده
نزد همگی رسول احسان
مقصود گل و رجیب دریا
استاد خور و ادیب درمان
سازنده جایگاه تحقیق
سوزنده لامگاه بهتان
ای مهر تو رهنمای امید
وای کین تو رهنمای حرمان
تازنده به هر چه هست پیغام
سوی تو که چیست از تو فرمان
بخت است موافق تو بخ بخ
جایی که موافقند اخوان
روشن کف تو دروغ کرد آنک
در تاریکی است آب حیوان
از پیران شرمت آید ار نه
برداشتی این وجود کیهان
جهل از در تو شکست چونانک
بر کوی قمر ز طوق چوگان
جان با سگ تو برابری هست
هم نیست چنین فسردهدندان
زاغ ار چه سیاه گوش ماری است
نبود چو سیاه گوش سلطان
جز دست خلاف تو نبافد
لاحول ولا به پای شیطان
عید است شها و عید پارین
رخ داشت از این دیار پنهان
ممکن نبود به هیچ حالی
عید اینجا تو در خراسان
عید تو خجسته باد هر چند
بر من باشد ز عقل تاوان
زیرا که هر آن چه گفتم اول
زاین قول همی شود پریشان
هر چند زبودن سه فرزند
نتوان گفتن به وصف یزدان
سودی است ز مایه در گذشتن
این را عدم از وجود ایشان
سبحان الله شد از تمامی
کار تو چنان که وصف نتوان
در نعمت تو نکو نباشد
خوردن غم خاکدان ویران
هنگام حساب ملک بستر
نام دو جهان ز روی دیوان
در چشم مگس عقاب و پرواز
بر تارک پشه پیل و جولان
هر فخر که بینی آن ز خود بین
هر قدر که دانی آن ز خود دان
مدح تو به سر نمیشود لیک
دیری است که شد سخن به پایان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و زیبایی معشوق سخن میگوید و او را همچون پادشاهی میداند که جهانیان را تحتتأثیر خود قرار داده است. معشوقی که غم و شادی را با یکدیگر پیوند داده و دل عاشقان را به دست آورده است. شاعر با توصیف حسرتها و فراقهای ناشی از دوری معشوق، به بیقراری و اندوه خود میپردازد. در انتها، او به عظمت و شکوه معشوق اشاره میکند و میگوید که توصیف زیباییهایش فراتر از کلام است و این عشق همواره جاری و برقرار است.
هوش مصنوعی: ای کسی که حتی کافرِ عشق تو مسلمان میشود، و دیوی که هوای تو را دارد به مقام سلیمان میرسد؛ یعنی عشق تو هر پستی را به کمال میرساند.
هوش مصنوعی: ای کسی که کاخ نیکبختی و آسودگی به دست غم عشق تو ویران شده است.
هوش مصنوعی: لب لعل تو مانند کوه بخیل و تنگدست است و بوسه نمیبخشد، و چشم تو مانند باد بیوفا و سستپیمان است.
هوش مصنوعی: در کوی تو صدها هزار عاشق از سر دل و جان به طلب تو برخاستهاند.
هوش مصنوعی: برای خریدن جان عاشقان، گاهی از لب لعل و دندان مرجانگونهات فروشندهای ساختهای؛ یعنی با لب و دندانت جانها را میستانی.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو از فروغ خود راهنماست و از وصف رنگ و چگونگی بیرون است.
هوش مصنوعی: زیبایی تو با آتش کمالش بر چهرهٔ ماه داغ کاستی نهاده است؛ یعنی ماه در برابر تو ناقص است.
هوش مصنوعی: در عالم باور و ایمان، درد عشق تو صد بار آبروی درمان را برده است؛ یعنی درد تو از درمان برتر است.
هوش مصنوعی: در میدان جدایی از تو، به جای یک موج، هزار توفان برپاست.
هوش مصنوعی: هر روز از ستم تو آسمان گریبان سپیدهدمِ مرا چاک میکند؛ یعنی صبحم با اندوه آغاز میشود.
هوش مصنوعی: اگر بساط وصال خود را به ما نشان نمیدهی، دستکم گرد میدانت را به ما بنمای.
هوش مصنوعی: آری تو هر دو جهان را به آسانی بردی؛ چه چیزی هست که تو آسان به دست نیاوری؟
هوش مصنوعی: هر سحرگاه سر زلفت را پریشان مکن که دلها را میرباید؛ وگرنه از مردم کناره بگیر.
هوش مصنوعی: بر ما که مشتی خاکیم رحم کن و یک ساعت باد غرور و ناز خود را فرو بنشان.
هوش مصنوعی: با آن لطفی که به تو بخشیدهاند، ما را از غم جدایی برهان.
هوش مصنوعی: عمادی در عشق تو یگانه و بیهمتاست و وصل و هجران را کنار گذاشته است.
هوش مصنوعی: هرچند تو او را در سایهٔ دولت پادشاه ایران سالم و در امان نگه میداری.
هوش مصنوعی: آن پادشاه، سرور پادشاهان و عماد دولت است و مایهٔ امنیت و پشتیبان ایمان.
هوش مصنوعی: پادشاهی که از درگاه او پیک احسان به همه رسیده است.
هوش مصنوعی: او مقصود و آرزوی گل و دریاست، آموزگار خورشید و دانای درمان؛ یعنی در زیبایی و بخشش و روشنی و چارهگری سرآمد است.
هوش مصنوعی: او جایگاه حقیقتجویی را آباد میکند و خانهٔ تهمت و دروغ را میسوزاند.
هوش مصنوعی: ای شاهی که مهر و لطف تو آدمی را به امید میرساند و خشم و کینهٔ تو او را به ناکامی و محرومی میکشاند.
هوش مصنوعی: به هر موجودی پیغام میرسد که به سوی تو بشتابد و بپرسد فرمان تو چیست؛ یعنی همهٔ هستی گوش به فرمان توست.
هوش مصنوعی: بخت و اقبال با تو یار و همراه است؛ آفرین بر تو! آن هم در جایی که برادران و نزدیکان نیز با تو همدل و موافقاند.
هوش مصنوعی: دست روشن و بخشندهٔ تو نشان داد که این سخن دروغ است که آب حیات در تاریکی است؛ زیرا آب زندگیبخش در کف روشن تو پیداست.
هوش مصنوعی: اگر از بزرگان و پیران شرم نداشتی، این هستی جهان را از میان برمیداشتی و جای آن را خود میگرفتی؛ یعنی قدرتت بر جهان چیره است.
هوش مصنوعی: نادانی بر درگاه تو درهم شکست، همچنان که گوی در برابر چوگان شکسته و رانده میشود.
هوش مصنوعی: جان آدمی با سگ درگاه تو برابری میکند، ولی آن سگ چنین سست و کندندان نیست؛ یعنی حتی سگ درگاهت از جان ما برتر و نیرومندتر است.
هوش مصنوعی: زاغ هرچند مانند سیاهگوش سیاه است، به پای سیاهگوش شکاری سلطان نمیرسد؛ یعنی هر همانندی همارز نیست و نزدیکان تو برترند.
هوش مصنوعی: تنها دست دشمنان و مخالفان توست که برای پای شیطان بند و دام «لاحول» نمیبافد؛ یعنی مخالفان تو یار شیطاناند.
هوش مصنوعی: ای شاه، اکنون عید است، در حالی که عید پارسال چهرهاش را از این سرزمین پنهان کرده بود، چون تو اینجا نبودی.
هوش مصنوعی: به هیچ روی ممکن نیست که عید اینجا باشد و تو در خراسان باشی؛ عید واقعی حضور توست.
هوش مصنوعی: عیدت مبارک باد، هرچند خرد از من بابت این سخن تاوان میخواهد.
هوش مصنوعی: زیرا هر چه پیشتر گفتم با این سخن آشفته و ناسازگار میشود؛ یعنی اگر تو خود عیدی، تبریک عید به تو معنایی ندارد.
هوش مصنوعی: هرچند در وصف خداوند نمیتوان از داشتن سه فرزند سخن گفت و خدا را فرزندی نیست.
هوش مصنوعی: گذشتن از سرمایه گاهی سود است؛ و این سود را نبودنِ آنان، از راه وجودشان، پدید میآورد. معنای بیت روشن نیست.
هوش مصنوعی: سبحانالله، کار و جاه تو چنان کامل شده که در وصف نمیگنجد.
هوش مصنوعی: در سایهٔ نعمت و بخشش تو، روا نیست کسی غم این دنیای ویران و خاکی را بخورد.
هوش مصنوعی: هنگامی که حساب فرمانرواییات رسیدگی میشود، نام دو جهان را از دفتر پاک کن؛ یعنی ملک تو از دو جهان فراتر است.
هوش مصنوعی: در برابر عظمت تو، اوج عقاب در چشم مگس مینماید و جولان فیل بر سر پشه؛ یعنی بزرگترینها در برابر تو ناچیزند.
هوش مصنوعی: هر افتخاری که میبینی آن را از خود بدان و هر ارج و مقامی که میشناسی سرچشمهاش را خودت بدان.
هوش مصنوعی: ستایش تو هرگز تمام نمیشود، اما سخن من دیری است که به پایان رسیده و از بیان بازمانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر جانور و نبات و ارکان
سالار که کردت ای سخندان؟
وز خاک سیه برون که آورد
این نعمت بیکران و الوان؟
خوانی است زمین پر ز نعمت
[...]
آبان روز است روز آبان
خرم گردان به آب رز جان
بنشین به نشاط و دوستان را
ای دوست به عز و ناز بنشان
تا باده خوریم و شاد باشیم
[...]
آدینه و صبح و عید قربان
فرخنده گشاد هر سه یزدان
بر ناصر دین و تاج ملت
شاه عجم و پناه ایران
سنجر که نهیب خنجر او
[...]
دین را حرمیست در خراسان
دشوار ترا به محشر آسان
از معجزههای شرع احمد
از حجتهای دین یزدان
همواره رهش مسیر حاجت
[...]
ای روی تو آفتاب تابان
بردی دل و نیست بر تو تاوان
تو آفت جانی و جهانی
نام تو نهادهاند جانان
چون عهد تو پشت من شکسته
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.