نگارا روی چون دینار دارم
که بی دینار با تو کار دارم
تو خورشیدی و خورشید جوانی
ز عشقت بر سر دیوار دارم
همیپرسی که سرمایه چه داری
چه دارم نالههای زار دارم
مرا گویی که داری صبر نی نی
و گر دارم نه صد خروار دارم
اگر بیآن چلیپاهای زلفت
ندارم پشت خم زنار دارم
سزای من بود بییار بودن
که چون تو دلبر عیار دارم
تو امروزی به از دی صید کردی
من امسالی بتر از پار دارم
همیخندند بر من خلق هموار
که کاری سخت ناهموار دارم
ندارم تن چرا دراعه پوشم
ندارم سر چرا دستار دارم
ز چشمم دامنی در میتوان ساخت
چرا پس چشم را بیکار دارم
مرا کشتی و سهل است این ازیرا
کز این افزون گله بسیار دارم
عمادی را غلامم زآن که در دل
غم عشقت عمادیوار دارم
تو از روی ترحم مهر من دار
که من خود مهر تو ناچار دارم
بدان تا آستان تو ببوسم
قدم بر گنبد دوار دارم
به یاد او حیات خویشتن را
به سیصد قرن بدرفتار دارم
ایا شاهی که بر خود خدمت تو
چو فرض طاعت دادار دارم
تو را چون یک جهان خوانم که هر دم
من از تو یک جهان ادرار دارم
ندارم هیچ تیماری و نشگفت
تو را دارم چرا تیمار دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: قصیده با شکایت عاشقانه آغاز میشود: عاشق تهیدست است، جوانیاش رو به پایان است، صبری ندارد، تنش از غم کاسته شده و پیوسته اشک میریزد و از بیوفایی معشوق مینالد. سپس با یاد بلندی آستان معشوق، سخن به مدح پادشاه میرسد. شاعر خدمت او را مانند طاعت خداوند واجب میشمارد، از بخششهای فراوانش یاد میکند و میگوید با داشتن او هیچ غمی ندارد.
هوش مصنوعی: ای معشوق زیبا، چهرهام از غم مانند سکهٔ زر زرد شده است، چون بیآنکه پول و زری داشته باشم با تو سروکار دارم. «دینار» یک بار به معنای سکهٔ زرد و یک بار به معنای پول آمده است.
هوش مصنوعی: تو خورشید هستی، ولی خورشید جوانی من از عشق تو بر سر دیوار رسیده است؛ یعنی جوانیام رو به پایان است، همچون آفتابی که هنگام غروب بر لب دیوار میافتد.
هوش مصنوعی: از من میپرسی چه سرمایهای داری؛ چه دارم؟ جز نالههای زار سرمایهای ندارم.
هوش مصنوعی: به من میگویی صبر داری؟ نه، ندارم. اگر هم داشته باشم، آنقدر نیست که بتوان به خروار شمرد؛ یعنی بسیار اندک است.
هوش مصنوعی: اگر از آن زلفهای چلیپاشکل تو بیبهرهام، در عوض از اندوه، پشتی خمیده مانند زنّار دارم. چلیپا و زنّار هر دو از نشانههای ترسایاناند.
هوش مصنوعی: سزاوارم که بییار بمانم، زیرا دلبری چون تو زیرک و فریبکار برگزیدهام. این بیت طعنهآمیز است.
هوش مصنوعی: تو امروز بهتر از دیروز دلها را شکار کردی، ولی حال من امسال بدتر از پارسال است.
هوش مصنوعی: مردم پیوسته به من میخندند، چون کارم سخت ناهموار و آشفته است.
هوش مصنوعی: از لاغری تنی برایم نمانده، پس جامهٔ بلند برای چه بپوشم؟ سری هم ندارم، پس دستار برای چه دارم؟
هوش مصنوعی: از اشک چشمم میتوان دامنی پر از مروارید ساخت؛ پس چرا چشمم را بیکار بگذارم؟ یعنی باید پیوسته بگریم.
هوش مصنوعی: مرا کشتی، ولی این کار کوچکی است، چون از تو گلایههایی بسیار بزرگتر از این دارم.
هوش مصنوعی: من بندهٔ عمادیام، زیرا غم عشق تو را مانند خود او در دل دارم. شاعر با تخلص خود از خویش سخن میگوید.
هوش مصنوعی: تو از سر دلسوزی به من مهر بورز، چون من خود ناگزیر به تو مهر میورزم.
هوش مصنوعی: برای آنکه آستان تو را ببوسم، باید پا بر فلک گردان بگذارم؛ یعنی آستان تو همپایهٔ آسمان است.
هوش مصنوعی: به یاد او زندگیام را چنان کُند و دیرگذر میگذرانم که گویی سیصد قرن طول میکشد. از این بیت سخن به سوی ممدوح میگردد.
هوش مصنوعی: ای پادشاهی که خدمت به تو را مانند فرمانبرداری از خداوند بر خود واجب میدانم.
هوش مصنوعی: چگونه تو را فقط یک جهان بنامم، در حالی که هر لحظه به اندازهٔ یک جهان مقرری و بخشش از تو میگیرم.
هوش مصنوعی: هیچ غم و پریشانی ندارم و این شگفت نیست؛ وقتی تو را دارم، چرا غم داشته باشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر آن گاهی که چون تو یار دارم
نهیب راه محشر خوار دارم
دلی پر گوهر اسرار دارم
ولیکن بر زبان مسمار دارم
چو یک همدم نمیدارم در آفاق
سزد گر روی در دیوار دارم
چو هیچ آزادهٔ داننده دل نیست
[...]
سخن در سینه زین بسیار دارم
نمیگویم که عمری کار دارم
دلا من آرزوی یار دارم
هوای کوی آن دلدار دارم
بتم گرچه ره دیدار دربست
هنوز اندیشهٔ دیدار دارم
اگرچه چشم بختم ماند در خواب
[...]
چه اینجا پاس این دیوار دارم
همانا فرضتر زین کار دارم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.