آرام دل و جان من این خوش پسرانند
کوته نظران حاصل این نکته ندانند
محبوب جملیند ازیرا به جمالند
منظور جلالند چنین خوب از آنند
گاهی به حلاوت چو شکر در دل خلقند
گاهی به ملاحت به نمک شور جهانند
در صورت خوبان اثر لطف الهی
آن ها که ندیدند مگر بیبصرانند
گر بر خبر افتاد خراب می عشقی
آن را خبری هست و دگر بیخبرانند
عشاق تو ای سرو خرامان همه چون گل
بر بوی تو ای دوست همه جامهدرانند
زآن روی که از لطف سراسر همه آنی
اندر پیت افتاده همه طالب آنند
ما را ز بر خویش مران کاهل تنعم
شرطیست که سایل ز بر خویش نرانند
دیدم که ز هر گوشه گروهی چو عمادی
در روی تو از دور ز حسرت نگرانند
گفتم که به دام آورم آن آهوی وحشی
هر لحظه رقیبان حسودش برمانند
خلقی ز غمش دل به هلاکت بنهادند
آن نیز برآنم که همه خلق برآنند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر در ستایش زیبارویان است و زیبایی آنان را نشانهٔ لطف و جمال خداوند میداند و منکرانش را کوتهنظر و نابینا میخواند. سپس شاعر رو به محبوب میکند و از عاشقانی میگوید که در هوای او جامه میدرند و از دور با حسرت به او مینگرند. او از محبوب میخواهد که خواهنده را از خود نراند، از رقیبانی که این آهوی رمنده را میرمانند شکایت میکند و سرانجام مانند دیگران دل به هلاک در عشق او مینهد.
هوش مصنوعی: این پسران زیبارو مایهٔ آرامش دل و جان مناند و کوتهنظران حقیقت و نتیجهٔ این نکته را درنمییابند.
هوش مصنوعی: آنان محبوب خداوندِ جمیلاند، چون خود زیبایند؛ و منظورِ نظرِ خداوندِ جلیلاند و به همین سبب چنین نیکو شدهاند. اشاره به این مضمون دارد که خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد.
هوش مصنوعی: گاهی با شیرینیشان مانند شکر در دل مردم جای دارند و گاهی با ملاحت و نمکینیشان شور و هیجان در جهان میافکنند.
هوش مصنوعی: در چهرهٔ زیبارویان نشانهٔ لطف خداوند پیداست و کسانی که این را نمیبینند، جز نابینایان نیستند.
هوش مصنوعی: اگر کسی که مست شراب عشق است از این حقیقت آگاه شود، تنها او آگاه است و دیگران بیخبرند.
هوش مصنوعی: ای محبوبِ چون سرو خرامان، همهٔ عاشقانت مانند گل که جامهاش را میدرد، به امید بوی تو جامه بر تن میدرند.
هوش مصنوعی: چون تو از لطف سراسر همان «آن» و جاذبهٔ پنهانِ زیبایی هستی، همه در پیات افتادهاند و خواهان همان «آن»اند.
هوش مصنوعی: ما را از پیش خود مران، زیرا رسم اهل نعمت و بزرگان این است که گدا و خواهنده را از درگاه خود نرانند.
هوش مصنوعی: دیدم که از هر گوشه گروهی مانند عمادی از دور با حسرت به روی تو مینگرند.
هوش مصنوعی: خواستم آن محبوبِ رمنده را مانند آهوی وحشی به دام بیاورم، اما رقیبان حسود هر لحظه او را میرمانند.
هوش مصنوعی: گروهی از مردم از غم عشق او دل به مرگ سپردند و من نیز بر همان عقیده و تصمیمی هستم که همهٔ مردم بر آناند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این شوخ سواران که دل خلق ستانند
گویی ز که زادند و بخوبی به که مانند
ترکند به اصل اندرو شک نیست ولیکن
از خوبی و زیبایی خورشید زمانند
میران سپاهند و عروسان وثاقند
[...]
صوفی اگرش باده ی صافی نچشانند
صاحبنظران صوفی صافیش نخوانند
بنگر که مقیمان سراپرده ی وحدت
در دیر مغان همسبق مغبچگانند
رو گوش کن از زمزمه ی ناله ناقوس
[...]
آنها که مقیمان خرابات مغانند
ره جز به در خانه خمّار ندانند
من بنده رندان خرابات مغانم
کایشان همه عالم به پشیزی نستانند
سر حلقه ارباب طریقت بهحقیقت
[...]
ای نام تو تاج سر هر نامه که خوانند
نام تو بخوانند ونشان تو ندانند
گر تیر نظر را بنشانم به نشانی
با کج نظران راست نیاید که کمانند
وصف تو همان است که گفتند و شنیدیم
[...]
رندان همه مستند و می از جام ندانند
بی نام و نشانند از این نام نشانند
در صومعه گر زاهد رعناست مجاور
رندان به سراپردهٔ میخانه روانند
خوش آینه دارند در آن آینه روشن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.