عمادی شهریاری » اشعار نویافته » شمارهٔ ۱۹

نکویی کن و کسب کن نام نیکو

؟ مکن خواجه چون می‌توانی

به نان آب روی کرم تازه ماند

در این خاکدان کهنه باستانی

ثنا ذکر باقی دهد ؟ باشد

به از ذکر باقی در این دیر فانی

جز انعام در حق هر مستحقی

چه حاصل کند نعمت این جهانی