گنجور

 
ابن یمین فریومدی
 

الهی زبان مرا در سخن

روان دار پیوسته بر راستی

بمعنی بیارای چون ز اولم

به نیکوترین صورت آراستی

نگهدار اعمال ما را از آن

که افتد در آن کژی و کاستی

بیکدم مسوز آنسهی سرو را

که قدش بچل روز پیراستی

چنان دار ابن یمین را کز او

نیاید بجز آنک تو خواستی