|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالتی از آسمان که تیره و تار است میپردازد. این آسمان به کینه و مهر اشاره دارد و نشاندهنده تضاد در طبیعت است. همچنین به مشهدی میپردازد که مسیح (عیسی) به مریم داده شده و در نهایت به چیزهای گرانبهایی که به او تعلق دارد، اشاره میکند.
هوش مصنوعی: آسمان تیرهای که در آن دشمنی و کینه وجود دارد و با محبت و دوستی هماهنگی ندارد.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که کسی که به شخصیتهای بزرگ و مقدس، همچون عیسی مریم، احترام میگذارد و به آنها ارزش میدهد، در عوض، چیزهایی کمارزش و بیاهمیت به او داده میشود. به نوعی، این بیت نشاندهنده ناپاسخگویی یا بیوفایی است؛ یعنی انتظار بزرگ از شخصیتهای برجسته، اما در عوض چیزهای پیشپا افتاده و دستنخورده به آنها تعلق میگیرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ابا گیو کو بد به ناورد طاق
نشسته ابا سروران عراق
مزن پنج نوبت درین چار طاق
که بی ششدره نیست این نه رواق
خبر یافت گردنکشی در عراق
که میگفت مسکینی از زیر طاق
شنیدم که فرمان دهان عراق
به هر گه که افتاد صبوح اتّفاق
گروهی دگر کردهاند اتفاق
که در حد بابل شد از خویش طاق
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.