عاشقان چون عزم رفتن سوی دلبر کرده اند
در طریق عشق پا از تارک سر کرده اند
بر رخ چون آتش جانان سپند جان خویش
تا بسوزد از دل پر درد مجمر کرده اند
بی بصارت بوده اند آنها که رویش دیده اند
پس بخوبی ماهرا با او برابر کرده اند
نور محض است او و دانی چیست مه ظلمانیی
کز فروغ آفتابش رخ منور کرده اند
صبح صادق جامه از غم تا بدامن چاک زد
زانکه حسنش مطلع خورشید خاور کرده اند
از دو زلف مشکبارش یک گره بگشاده اند
چار سوی و شش جهه از وی معطر کرده اند
غنچه خود را با دهانش عبده گفت و فداه
از خوشی آن دهان او پر از زر کرده اند
ناصحان گویند ازو دوری کن اما چون کنم
چون بدیوان قضا کارم مقرر کرده اند
صحبت جانان گزین ابن یمین نه جان خویش
گر میان جان و جانانت مخیر کرده اند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از فداکاری عاشقان در راه معشوق آغاز میشود که جان خود را چون اسپند بر آتش رخ او میسوزانند. سپس شاعر برتری زیبایی معشوق را بر ماه، صبح، مشک و غنچه نشان میدهد و ماه را تاریکی میداند که نورش وامگرفته است. در پایان، نصیحت ناصحان را با استناد به تقدیر ازلی رد میکند و به خود سفارش میکند که معشوق را بر جان خویش ترجیح دهد.
هوش مصنوعی: عاشقان وقتی قصد رفتن به سوی معشوق میکنند، در راه عشق سر را به جای پا میگذارند؛ یعنی با سر و از سر گذشتن و فداکاری کامل این راه را میپیمایند.
هوش مصنوعی: آنان جان خود را مانند اسپند بر چهرهٔ آتشین معشوق نهادهاند و دل پردرد خود را منقل آن کردهاند تا جانشان در آن آتش بسوزد.
هوش مصنوعی: کسانی که روی او را دیدهاند و باز ماه را در زیبایی با او برابر دانستهاند، بینش و بصیرت نداشتهاند.
هوش مصنوعی: او نور خالص است، اما ماه جسمی تاریک است که چهرهاش را از پرتو خورشید روشن کردهاند؛ پس ماه با او قابل مقایسه نیست.
هوش مصنوعی: صبح راستین از غم و حسادت جامهٔ خود را تا دامن پاره کرد، چون زیبایی او را جای برآمدن خورشید مشرق قرار دادهاند. (پارگی جامه اشاره به شکافتن روشنی صبح است.)
هوش مصنوعی: تنها یک گره از دو زلف خوشبوی او گشودهاند و با همان، چهار سو و شش جهت جهان را خوشبو کردهاند.
هوش مصنوعی: غنچه در برابر دهان او خود را بنده و فداییاش خواند، و از خوشی دیدار آن دهان، دهان غنچه را پر از زر کردهاند. (اشاره به پرچمهای زرد درون گل که چون زر است.)
هوش مصنوعی: نصیحتکنندگان میگویند از او دوری کن، اما چگونه چنین کنم، در حالی که سرنوشت مرا در دیوان تقدیر از پیش چنین مقرر کردهاند.
هوش مصنوعی: ای ابن یمین، اگر تو را میان جان خود و معشوق مخیّر کردند، همنشینی معشوق را برگزین نه جان خود را.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای مسلمانان خلایق حالْ دیگر کردهاند
از سر بیحرمتی معروف، منکَر کردهاند
در سماع و پند، اندر دیدنِ آیات حق
چشم عبرت کور و گوش زیرکی کر کردهاند
کار و جاه سروران شرع در پای اوفتاد
[...]
آزر و مانی که صورتهای دلبر کرده اند
نی رخ چون ماه و نی زلف چو عنبر کرده اند
عنبرین گیسوی و مه دیدار آن دلبر مرا
بی نیاز از صورت مانی و آزر کرده اند
نرگسش چشم است و سروش قد و خوبان نام او
[...]
پرده نیلی حجاب چشمه خور کردهاند
سرمه مشکین شب در چشم اختر کردهاند
وه که نقاشان شب بر سقف طاق لاژورد
از بدایع خرده کاریهای بر مرّ کردهاند
.... ..... این چرخ سقلاطون شب
[...]
کنیتت مرغان طوبی صد ره از بر کردهاند
مدحتت کروبیان عرش دفتر کردهاند
فهم و همت مشکلات راه دین پیمودهاند
دست و طبعت سیم و زر را خام بر سر کردهاند
قدرتت را شرح در فصل سلاسل خواندهاند
[...]
پیش ازین کاین چارطاق هفت منظر کردهاند
وز فروغ مهر عالم را منوّر کردهاند
پیش از آن کانواع موجودات در صبح وجود
سر ز بالین کمین گاه عدم بر کردهاند
محضر فرماندهی بر نام خسرو بستهاند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.