جز خم زلفت دلم پناه ندارد
جانب دلها چرا نگاه ندارد
کیست که از تاب آن دو سنبل مشکین
همچو بنفشه قد دوتاه ندارد
مردمی کن که پیش چشم سیاهت
خانهٔ مردم چنین سیاه ندارد
سینهٔ چون مجمرم ز آتش هجران
جز نفس گرم من گواه ندارد
نامهٔ دردم به دست باد سپردم
لیک صبا بر در تو راه ندارد
دل به سوی میکده پناه ازآن برد
بیش سر درس خانقاه ندارد
ز ابن حسام از چه روی زلف تو پیچید
داغ تو دارد جزین گناه ندارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از زلف و چشم معشوق شکایت میکند. زلفی که تنها پناه دل اوست از دلها نگهداری نمیکند و چشم سیاه او خانهٔ مردم را تیره کرده است. او از سوز هجران میگوید و از اینکه حتی باد صبا نیز به درگاه معشوق راه ندارد. پس دل از خانقاه به میکده پناه میبرد و شاعر در پایان میپرسد که چرا زلف یار از او روی گردانده است، حال آنکه گناهی جز داغ عشق او ندارد.
هوش مصنوعی: دلم جز حلقهٔ زلف تو پناهگاهی ندارد؛ پس چرا زلف تو از دلهایی که به آن پناه آوردهاند نگهداری و مراقبت نمیکند؟
هوش مصنوعی: کیست که از پیچ و تاب آن دو گیسوی سیاه و خوشبوی تو، که مانند سنبلاند، قامتش مانند بنفشه خمیده نشده باشد؟ یعنی هر که زلف تو را دید، از عشق خمیده و ناتوان شد.
هوش مصنوعی: با مردم مهربانی و جوانمردی کن، زیرا هیچ انسان جوانمردی خانهٔ مردم را چنین تیره و ویران نمیکند که چشم سیاه تو کرده است. شاعر با واژهٔ «مردم» به معنای مردمک چشم نیز بازی کرده است.
هوش مصنوعی: سینهٔ من مانند آتشدان از آتش جدایی میسوزد و جز نفس داغ من گواهی بر این سوختن ندارد.
هوش مصنوعی: نامهٔ دردم را به باد سپردم تا به تو برساند، اما باد صبا هم به درگاه تو راه ندارد.
هوش مصنوعی: دلم از این رو به میکده پناه برد که دیگر میل و حوصلهٔ درس و آموزش خانقاه را ندارد.
هوش مصنوعی: زلف تو به چه سبب از ابن حسام روی برتافت و با او سرگران شد؟ او جز اینکه داغ عشق تو را بر دل دارد، گناه دیگری ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چشم تو کو جز دل سیاه ندارد
دل برد از مردم و نگاه ندارد
بی رخت ای آفتاب پرتو رویت
روز منست آن شبی که ماه ندارد
با همه ینبوع نور چشمه خورشید
[...]
آنچه تو داری به حُسن، ماه ندارد
جاه و جمالِ تو پادشاه ندارد
جانِبِ دلها نگاه دار که سلطان
مُلک نگیرد اگر سپاه ندارد
عاشقِ خود گر کنی به جرمِ محبت
[...]
روشنیِ طلعتِ تو ماه ندارد
پیشِ تو گُل، رونقِ گیاه ندارد
گوشهٔ ابرویِ توست منزلِ جانم
خوشتر از این گوشه، پادْشاه ندارد
تا چه کُنَد با رخِ تو دودِ دلِ من
[...]
روشنی طلعت تو ماه ندارد
پیش تو گل رونق گیاه ندارد
زینت چتر قطیفه ماه ندارد
افسر خور شوکت کلاه ندارد
نی من تنها شدم ز شده پریشان
[...]
هر که چراغی ز برق آه ندارد
در شب هجران سوی تو راه ندارد
هر که ندارد دلی چو آینه زاهن
در رخ تو تاب یک نگاه ندارد
هر که ندارد سرشک و آه دمادم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.