|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
حقا که نیابی از لبم کام
ضایع چه کنی درین غم ایام
چون عود وجود خویشتن را
در مجمر غم چه سوزی ای خام
در طرۀ من مپیچ چون باد
کاشفته‌ترت کند سرانجام
ترک سر خویش بایدت کرد
گر در ره عشق می‌نهی گام
همچون تو مرا بسی است عاشق
افتاده به پای خویش در دام
گر ناله کنی ز شام تا صبح
ور گریه کنی ز صبح تا شام
کامی ز وصال من نبینی
زین کام طمع ببر به ناکام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان ناامیدی و درد عاشقانه می‌پردازد. او به معشوق می‌گوید که در این غم و اندوه، از او کام نخواهد برد و سوز غمش بی‌فایده است. با اشاره به عشق و نرسیدن به وصال، او تأکید می‌کند که اگر در مسیر عشق گام بردارد، باید از خودگذشتگی کند. در نهایت، شاعر هشدار می‌دهد که هیچ کامی از وصال نخواهد یافت و باید از طمع به خوشبختی در این مسیر دست بردارد.
هوش مصنوعی: واقعاً که نمی‌توانی از لبانم چیزی بدست آوری، حالا چه کار می‌کنی در این غم روزگار؟
هوش مصنوعی: وقتی وجود خود را مانند عود در آتش غم می‌سوزانی، بی‌خبر از این که چه درد و رنجی را به خود تحمیل می‌کنی، ای ساده‌دل.
هوش مصنوعی: موهایم را نپیچان، زیرا این کار در نهایت تو را بیشتر دلسرد و آشفته می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر در راه عشق قدم می‌گذاری، باید از تمام خودخواهی‌ها و خواسته‌های خود دست برداری و از سر خود بگذری.
هوش مصنوعی: مانند تو، افرادی بسیاری در عشق به دام افتاده و به پای خود خاضع و خاشع هستند.
هوش مصنوعی: اگر از غم و درد خود به‌طور مداوم ناله کنی تا صبح یا اگر از صبح تا شب بگویی و بگریی، اثر آن نمی‌تواند حال تو را تغییر دهد.
هوش مصنوعی: از پیوند و وصل من هرگز کام نخواهی یافت، پس از این کام‌ها هیچ امیدی نداشته باش، که به ناامیدی می‌رسی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای ساقی خیز و پر کن آن جام
کافتاده دلم ز عشق در دام
تا جام کنم ز دیده خالی
وز خون دو دیده پر کنم جام
ایام چو ما بسی فرو برد
[...]
ای بر ورق تو درس ایام
ز آغاز رسیده تا به انجام
عشق است که هم می است و هم جام
عشق است می حریف آشام
این جام جهان‌نمای اول
عکسی بود از صفای آن جام
وین غمزهٔ نیم مست ساقی
[...]
ای برده نماز من ز هنگام
هین وقت نماز شد بیارام
ای خورده تو خون صد قلندر
ای بر تو حلال خون بیاشام
عشق تو و آنگهی سلامت
[...]
گل را مبرید پیش من نام
با حُسن وجود آن گل‌اندام
انگشت‌نمای خلق بودیم
مانند هلال از آن مهِ تام
بر ما همه عیب‌ها بگفتند
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.