|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای ساقی خیز و پر کن آن جام
کافتاده دلم ز عشق در دام
تا جام کنم ز دیده خالی
وز خون دو دیده پر کنم جام
ایام چو ما بسی فرو برد
تا کی بندیم دل در ایام؟
خیزیم و رویم از پس یار
گیریم دو زلف آن دلارام
باشیم مجاور خرابات
چندان بخوریم بادهٔ خام
کز مستی و عاشقی ندانیم
کاندر کفریم یا در اسلام!
گر دی گفتیم خاصگانیم
امروز شدیم جملگی عام
امروز زمانه خوش گذاریم
تا فردا چون بود سرانجام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی درخواست می‌کند تا جام را پر کند، چرا که دلش به عشق در دام افتاده است. او می‌خواهد از چشم‌هایش چیزی نبیند و فقط از شراب بنوشد. شاعر به رفاقت و زندگی خوش در کنار یار و پرخوری در خرابات اشاره می‌کند و از بی‌خبری از عاقبت زندگی در مستی و عاشقی سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که دیروز خود را خاص می‌دانستند، اما امروز در جمع عمومی قرار گرفته‌اند و می‌خواهند از لحظات خوب حال لذت ببرند، بدون نگرانی از آینده.
هوش مصنوعی: ای ساقی، بلند شو و آن جام را پر کن که دلم به خاطر عشق در مِی‌دنیا گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: می‌خواهم چشمانم را خالی از اشک کنم و به جای آن، جامی پر از اشک را بسازم.
هوش مصنوعی: روزگار همچون ما افراد زیادی را به دام می‌اندازد. تا کی باید دل‌مان را به روزگار وابسته کنیم؟
هوش مصنوعی: بلند شویم و از پشتِ یار دور شویم و دو زلف این معشوقهٔ دلربا را بگیریم.
هوش مصنوعی: بگذاریم در کنار خرابات (شراب‌خانه) بمانیم و به قدر کافی نوشیدنی خام (شراب تازه) بنوشیم.
هوش مصنوعی: ما از مستی و عشق به حدی غرق شده‌ایم که نمی‌دانیم آیا در حال کفر هستیم یا در ایمان.
هوش مصنوعی: اگر دیروز خود را از خاصان و برگزیدگان می‌دانستیم، امروز به یکباره همه به جمعیت عمومی و افراد عادی تبدیل شده‌ایم.
هوش مصنوعی: امروز را با خوشی سپری می‌کنیم تا ببینیم فردا چه پیش می‌آید و سرنوشت ما چگونه رقم خواهد خورد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای بر ورق تو درس ایام
ز آغاز رسیده تا به انجام
عشق است که هم می است و هم جام
عشق است می حریف آشام
این جام جهان‌نمای اول
عکسی بود از صفای آن جام
وین غمزهٔ نیم مست ساقی
[...]
ای برده نماز من ز هنگام
هین وقت نماز شد بیارام
ای خورده تو خون صد قلندر
ای بر تو حلال خون بیاشام
عشق تو و آنگهی سلامت
[...]
گل را مبرید پیش من نام
با حُسن وجود آن گل‌اندام
انگشت‌نمای خلق بودیم
مانند هلال از آن مهِ تام
بر ما همه عیب‌ها بگفتند
[...]
آن مرغ که بود زیرکش نام
افتاده به هر دو پای در دام
در دام بلا فتاد ز آغاز
تا خود به کجا رسد سرانجام!
آیا تو کجا و ما کجاییم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.