گنجور

 
دقیقی طوسی
 

می صافی بیارای بت که صافی است

جهان از ماه تا آنجا که ماهی است

چو از کاخ آمدی بیرون بصحرا

کجا چشم افکنی دیبای شاهی است

بیا تا می خوریم و شاد باشیم

که هنگام می و روز مناهی است