تنها همی نه با من با هر کس آشنائی
با دشمن خود ای دوست گومهربان چرائی
کس نیست اندرین شهر کز او نبرده ای دل
از بسکه دلفریبی از بسکه دلربائی
گفتم برت نشینم دیدم که لامکانی
گفتم تو را ببینم دیدم که لایرائی
از آدمی پری رخ پنهان همی نماید
هستی توچون پری رخ پنهان همی نمائی
گفتی که قهر دارم دیدم تمام لطفی
گفتی که درد بارم دیدم همه شفائی
گفتی که زود رنجم دیدم نه رنج گنجی
گفتی که گنج بخشم دیدم که با وفائی
گر چون بلنداقبال مائیم از توغافل
لیکن توگاه و بیگاه چون جان به پیش مائی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه خطاب به معشوقی است که صفاتش صفات خداوند است: با همه آشناست، با دشمن هم مهربان است، مکان ندارد و دیده نمیشود. شاعر هر ادعای معشوق دربارهٔ قهر و درد و زودرنجی را با مشاهدهٔ لطف و شفا و وفای او پاسخ میدهد. در پایان میگوید که ما از او غافلیم، اما او همیشه مانند جان نزد ما حاضر است.
هوش مصنوعی: تو فقط با من آشنا و همدم نیستی، بلکه با همه آشنایی داری. ای دوست، بگو چرا حتی با دشمن خودت هم مهربانی؟ این اشاره به لطف همگانی معشوقِ الهی است.
هوش مصنوعی: در این شهر کسی نیست که دلش را نبرده باشی، چون بسیار دلفریب و دلربا هستی.
هوش مصنوعی: خواستم کنارت بنشینم، دیدم که مکان نداری. خواستم تو را ببینم، دیدم که دیده نمیشوی. این صفتها نشان میدهد که معشوق خداوند است.
هوش مصنوعی: پریرو از چشم آدمی پنهان میماند و تو نیز مانند پریرویان خود را پنهان نشان میدهی.
هوش مصنوعی: گفتی که خشم و قهر دارم، اما دیدم سراسر لطفی. گفتی که درد میبارانم، اما دیدم سراسر شفا و درمانی.
هوش مصنوعی: گفتی که زود میرنجم، اما دیدم که مایهٔ رنج نیستی و گنجی. گفتی که گنج میبخشم و دیدم که در کنار آن باوفا هم هستی.
هوش مصنوعی: اگرچه ما مانند بلنداقبال از تو غافلیم، تو همیشه و در هر زمانی مانند جان نزد ما حاضری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای صورت بهشتی در صدره بهایی
هرگزمباد روزی از تو مرا جدایی
تو سر و جویباری تو لاله بهاری
تو یار غمگساری تو حور دلربایی
شیرینتر از امیدی واندر دلم امیدی
[...]
آسایشت نبینم ای چرخ آسیائی
خود سوده مینگردی ما را همی بسائی
ما را همی فریبد گشت دمادم تو
من در تو چون بپایم گر تو همی نپائی؟
بس بیوفا و مهری کز دوستان یکدل
[...]
جانا نگویی آخر، ما را که تو کجایی؟
کز تو ببرد آتش، عشق تو آب مایی
ما را ز عشق کردی، چو آسیای گردان
خود همچو دانه گشتی در ناو آسیایی
گه در زمین دلها پنهان شوی چو پروین
[...]
خه مرحبا و اهلا آخر تو خود کجایی
احوال ما نپرسی نزدیک ما نیایی
ما خود نمیشویمت در روی اگرنه آخر
سهلست اینکه گهگه رویی بما نمایی
بیخرده راست خواهی گرچه خوشت نیاید
[...]
جان از تنم برآید چون از درم درآئی
لب را به جای جانی بنشان به کدخدائی
جان خود چه زهره دارد ای نور آشنایی
کز خود برون نیاید آنجا که تو درآئی
جانی که یافت از خم زلفین تو رهائی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.