دانی ای مه که ز هجرت چه به من میگذرد
گذرد آنچه ز دی مه به چمن میگذرد
آنچه بر زیبق و زر میگذرد از آتش
به دلم از غم تو سیمبدن میگذرد
به یمن گر گذر آری ز عقیق لب تو
خون حسرت به دل کان یمن میگذرد
گذر آرد به سر زلف تو چون باد صبا
میندانی که چه بر مشک ختن میگذرد
باغبان قدّ تو گر بیند و بویت شنود
در پِیَت افتد و از سرو و سمن میگذرد
به کلیسای نصارا اگر آری گذری
از بت و بتکده بالله شمن میگذرد
چشد از شربت لعل تو اگر طفل رضیع
لب به پستان نگذارد ز لبن میگذرد
به زیارت گذری گر به سر اهل قبور
از پِیَت مرده همی پارهکفن میگذرد
شکر و شهد و یا شعر بلند اقبال است
وصف لعل تو چو او را به دهن میگذرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با شکایت از سوز هجران آغاز میشود. سپس شاعر در هر بیت با ردیف «میگذرد» یکی از اثرهای شگفت زیبایی معشوق را برمیشمارد: کان عقیق یمن از رشک لب او خون میشود، مشک ختن شرمنده میشود، باغبان و بتپرست و کودک شیرخوار از آنچه دارند دل میکنند و حتی مردگان از گور برمیخیزند. در بیت پایانی شاعر شیرینی شعر خود را به وصف لب یار نسبت میدهد.
هوش مصنوعی: ای یار ماهروی، میدانی دوری تو با من چه میکند؟ همان بلایی که سرمای ماه دی بر سر باغ میآورد، بر سر من میآید و مرا پژمرده میکند. «مه» در مصراع اول به معنای ماه آسمان است و در مصراع دوم به معنای ماهِ سال.
هوش مصنوعی: ای سیمتن، همانگونه که آتش جیوه را بیقرار و پراکنده میکند و زر را میگدازد، غم تو نیز دل مرا بیتاب میکند و میسوزاند.
هوش مصنوعی: اگر به سرزمین یمن گذر کنی، کان عقیق یمن با دیدن لب تو که از عقیق سرختر است، از حسرت خوندل میشود.
هوش مصنوعی: وقتی باد صبا از سر زلف خوشبوی تو میگذرد، نمیدانی مشک ختن از رشک و شرمندگی چه حالی پیدا میکند.
هوش مصنوعی: اگر باغبان قامت تو را ببیند و بوی تو را بشنود، دنبال تو راه میافتد و از سرو و یاسمن باغ چشم میپوشد.
هوش مصنوعی: اگر به کلیسای مسیحیان گذر کنی، به خدا سوگند که حتی بتپرست نیز بت و بتکدهٔ خود را رها میکند و دل به تو میبندد.
هوش مصنوعی: اگر کودک شیرخوار از شربت لب سرخ تو بچشد، دیگر لب به پستان مادر نمیزند و از شیر دست میکشد.
هوش مصنوعی: اگر برای زیارت از کنار گور مردگان بگذری، مردگان با کفنهای پاره از گور برمیخیزند و به دنبالت راه میافتند.
هوش مصنوعی: هرگاه بلنداقبال وصف لب لعل تو را بر زبان میآورد، سخنش چنان شیرین میشود که معلوم نیست شکر و عسل است یا شعر او.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتی از جور فراقت چه به من میگذرد
آنچه از باد خزانی به چمن میگذرد
خونم از شوق به جوش آمده ای همسفران
تا کجا حرف عزیزان وطن میگذرد
به سراغم همهجا گریهکنان میآیی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.