گنجور

 
بیدل دهلوی
 

هرچند گرانی بود اسباب جهان را

تحریک زبان نیشتر است این رگ جان را

بیتاب جنون در غم اسباب نباشد

چون نی به خمیدن نکشد ناله‌کشان را

بیداری من شمع صفت لاف زبانی‌ست

دل زاد ره شوق بود ر‌یگ روان را

آفاق فسون انجمن شور خموشی‌ست

دارم ز خموشی به‌کمین خواب‌گران را

ایمن نتوان بود ز همواری ظالم

حیرت لگن شمع زبان ساز دهان را

بنیاد کج‌اندیش شود سخت ز تهدید

در راستی افزونی زخم است سنان را

ممسک نشود قابل ایمان خساست

از بند قوی مهره مکن پشت‌کان را

ما را به غم عشق همان عشق علاج است

تا نشمرد انگشت شهادت لب نان را

خط فیض بهار دگر از حسن تو دارد

مهتاب بود پنبهٔ ناسورکتان را

وقت است‌کنون‌کز اثر خون شهیدان

جوش رگ‌گل می‌کند این شعله دخان را

عشرت هوس رفتن رنگم چه توان‌کرد

شمشیر تو یاقوت‌کند سنگ فسان را

باشدکه سراز منزل مقصود برآریم

کردند بهار چمن شمع خزان را

بیدل نفست خون مکن از هرزه درایی

چون جاده درین دشت فکندیم عنان را

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

.M.FAHIM در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۵۳ نوشته:

ممنون صفحهء گنجور که این گنج معنوی را خدمت عزیزان تقدیم کرده است
در این غزل مصراع ابیات یکی به دیگر رفته است که صحیح آن چنین است
**
هرچند گرانی بود اسباب جهان را
چون نی به خمیدن نکشد ناله‌کشان را
تا اخیر غزل باید اصلاح شود .........
..........
بیدل نفست خون مکن از هرزه درایی
تحریک زبان نیشتر است این رگ جان را

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
ایوب آگاه در ‫۶ سال و ۸ ماه قبل، یک شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۰۷ نوشته:

ای غزل به شک زیر صحیح است:
"هرچند گرانی بود اسباب جهان را
چون نی به خمیدن نکشد ناله‌ کشان را
بیتاب جنون در غم اسباب نباشد
دل زاد ره شوق بود ر‌یگ روان را
بیداری من شمع صفت لاف زبانی ‌ست
دارم ز خموشی به ‌کمین خواب ‌گران را
آفاق فسون انجمن شور خموشی‌ ست
حیرت لگن شمع زبان ساز دهان را
ایمن نتوان بود ز همواری ظالم
در راستی افزونی زخم است سنان را
بنیاد کج‌ اندیش شود سخت ز تهدید
از بند قوی مهره مکن پشت‌ کمان را
ممسک نشود قابل ایمان خساست
تا نشمرد انگشت شهادت لب نان را
ما را به غم عشق همان عشق علاج است
مهتاب بود پنبهٔ ناسورکتان را
خط فیض بهار دگر از حسن تو دارد
جوش رگ ‌گل می‌کند این شعله دخان را
وقت است ‌کنون‌ کز اثر خون شهیدان
شمشیر تو یاقوت‌ کند سنگ فسان را
عشرت هوس رفتن رنگم چه توان‌ کرد
کردند بهار چمن شمع خزان را
باشد که سراز منزل مقصود برآریم
چون جاده درین دشت فکندیم عنان را
بیدل نفست خون مکن از هرزه درایی
تحریک زبان نیشتر است این رگ جان را"

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.