از لب جانان من زنده دل و جان من
زنده دل و جان من از لب جانان من
این دل حیران من عاشق شیدای توست
عاشق شیدای توست این دل حیران من
مایه ایمان من کفر سر زلف توست
کفر سر زلف توست مایه ایمان من
سلسله جان من طره پرچین توست
طره پرچین توست سلسله جان من
مهر سلیمان من نقش خط سبز توست
نقش خط سبز توست مهر سلیمان من
سرو خرامان من قامت رعنای توست
قامت رعنای توست سرو خرامان من
طرف گلستان من عارض گلرنگ توست
عارض گلرنگ توست طرف گلستان من
پسته خندان من شکر جانبخش توست
شکر جانبخش توست پسته خندان من
چشمه حیوان من خاک سر کوی توست
خاک سر کوی توست چشمه حیوان من
حال پریشان من از سر زلفین توست
از سر زلفین توست حال پریشان من
ای تو شده جان من ناصر از آن تو شد
ناصر از آن تو شد ای تو شده جان من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه سراسر بر صنعت قلب و عکس بنا شده است؛ در هر بیت، مصراع دوم همان واژههای مصراع اول است که وارونه چیده شدهاند. شاعر لب، زلف، خط، قامت، رخسار و کوی معشوق را جان، ایمان، مهر سلیمان، سرو، گلستان و آب حیات خود میخواند. در بیت پایانی با آوردن تخلص خود، «ناصر»، اعلام میکند که یکسره از آنِ معشوق شده است.
هوش مصنوعی: دل و جان من از لب معشوقم زنده است. مصراع دوم همان مصراع اول است که واژههایش وارونه چیده شده است (صنعت قلب و عکس).
هوش مصنوعی: این دل سرگشتهٔ من عاشق دیوانهوار توست و مصراع دوم همین سخن را با جابهجایی واژهها تکرار میکند.
هوش مصنوعی: سرمایهٔ ایمان من کفرِ سیاهیِ زلف توست؛ یعنی دلبستگی به زلف تو که در ظاهر کفر است، اصل ایمان من است.
هوش مصنوعی: زنجیری که جان مرا بسته، زلف پرپیچوتاب توست.
هوش مصنوعی: نقش موهای تازهرُستهٔ سبزگون بر چهرهٔ تو برای من مانند مُهر سلیمان است که بر همهچیز فرمان میراند و دل مرا در اختیار دارد.
هوش مصنوعی: سرو خرامان من قامت زیبا و موزون توست.
هوش مصنوعی: گوشه و کرانهٔ گلستان من چهرهٔ گلگون توست؛ یعنی گلستان من رخسار توست.
هوش مصنوعی: لب خندان من که مانند پستهٔ خندان است، از شکر جانبخش لب تو مایه میگیرد؛ یعنی لب شیرین تو مایهٔ شادی من است.
هوش مصنوعی: آب حیات من خاک سر کوی توست؛ یعنی زندگی جاودان من در خاکِ کوی توست.
هوش مصنوعی: آشفتگی حال من از پریشانی زلف توست.
هوش مصنوعی: ای کسی که جان من شدهای، ناصر یکسره از آنِ تو شده است. ناصر تخلص شاعر است و در اینجا شاعر از خودش سخن میگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
لعل تو داغی نهاد بر دل بریان من
زلف تو درهم شکست توبه و پیمان من
بیتو دل و جان من سیر شد از جان و دل
جان و دل من تویی، ای دل و ای جان من
چون گهر اشک من راه نظر چست بست
[...]
باد صبا هر نفس تازه کند جان من
کز نفسش می دمد بوی گلستان من
بس که به سر بر زدم دست به زاری نماند
بلبل شوریده را طاقت دستان من
فصل ریاحین و من حبس به زندان تن
[...]
دلبر و جانان من برد دل و جان من
برد دل و جان من دلبر و جانان من
از لب جانان من زنده شود جان من
زنده شود جان من از لب جانان من
روضه ی رضوان من خاک سر کوی دوست
[...]
دور شد از یکدگر دور ز جانان من
جان من از جسم من جسم من از جان من
داغ تو و درد تو هست مرا خوش که هست
مرهم من داغ تو درد تو درمان من
از غم دلبر دلم خون شد و آن خون همه
[...]
چشمه حیوان من شد لب جانان من
شد لب جانان من چشمه حیوان من
شد رخ جانان من شمع شبستان من
شمع شبستان من شد رخ جانان من
برد دل وجان من از نگهی چشم تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.