علیالصباح که بر طرهات زنی شانه
هزار نافه گشایی میان کاشانه
گر از بهشت گریزد کسی رواست بسی
که هست چون تو بهشتیرخیش درخانه
کسان زنند به دیوانگیم طعنه و من
بر آن که از غم عشق تو نیست دیوانه
کجا برون روی ای مهر دوست از دل من
که گنج را نسزد جای جز به ویرانه
کنون که وصل میسر نمیشود باری
من و فراق تو و نالههای مستانه
بگو به دوست نشاید نهاد پای امید
به خانهای که در آن سرکشید بیگانه
عجب نباشد اگر شمع را بسوزد تن
به جرم اینکه زد آتش به جان پروانه
بهار کشتهٔ ترکی بود که در ره او
گذشته شعر وی از تاشکند و فرغانه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با وصف خوشبویی گیسوی معشوق آغاز میشود و حضور او را از بهشت برتر میداند. شاعر دیوانگی در عشق را مایهٔ افتخار میشمارد و دل ویران خود را جایگاه گنج عشق میخواند. سپس از فراق و راه یافتن بیگانه به خانهٔ یار شکوه میکند و با تمثیل شمع و پروانه به کیفر معشوق جفاکار اشاره دارد. در پایان بهار خود را کشتهٔ ترکی زیبارو میداند که آوازهٔ شعرش در عشق او تا تاشکند و فرغانه رسیده است.
هوش مصنوعی: بامدادان که گیسوی خود را شانه میزنی، از بوی خوش آن گویی هزار نافهٔ مشک در خانه گشوده میشود و خانه را معطر میکنی.
هوش مصنوعی: اگر کسی از بهشت روی بگرداند کاملاً رواست، به شرط آنکه زیبارویی بهشتی چون تو در خانه داشته باشد.
هوش مصنوعی: مردم مرا به دیوانگی سرزنش میکنند، اما من بر کسی طعنه میزنم که از غم عشق تو دیوانه نشده است.
هوش مصنوعی: ای مهر و محبت یار، کجا میتوانی از دل من بیرون بروی؟ گنج جز در ویرانه جای ندارد و دل ویران من جایگاه شایستهٔ گنج عشق توست.
هوش مصنوعی: اکنون که رسیدن به تو ممکن نیست، دستکم من میمانم و دوری از تو و نالههای مستانهام.
هوش مصنوعی: به یار بگو در خانهای که بیگانه در آن سر کشیده و راه یافته است، نباید با امید پا گذاشت.
هوش مصنوعی: شگفت نیست که تن شمع سوزانده شود، چون به جان پروانه آتش زده است؛ یعنی معشوقی که عاشق را بسوزاند، خود نیز سرانجام کیفر میبیند.
هوش مصنوعی: بهار کشتهٔ عشق زیبارویی ترک است که شعرهایش در راه عشق او از تاشکند و فرغانه گذشته و تا سرزمین ترکان رسیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تبارک الله ازین بخت و زندگانی من
که تا بمیرم زندان بود مرا خانه
اگر شنیدمی از دیگران حکایت خود
همه دروغ نمودی مرا چو افسانه
چو من مهندس دیدی که کردی از سمجی
[...]
چو مست روی توام ای حکیم فرزانه
به من نگر تو بدان چشمهای مستانه
ز چشم مست تو پیچد دلم که دیوانه است
که جنس همدگر افتاد مست و دیوانه
دل خراب مرا بین خوشی به من بنگر
[...]
پدید نیست اسیران عشق را خانه
کجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه
چنان ز فرقت آن آشنا بنالیدم
که خسته شد جگر آشنا و بیگانه
نخست گفتمت: ای دل، به دام آن سر زلف
[...]
پدر که رحمت حق بر روان پاکش باد
ز من دریغ نمیداشت پند پیرانه
چه گفت گفت که جان پدر نصیحت من
اگر قبول کنی اینت پند فرزانه
تو باز سدره نشینی فلک نشیمن تست
[...]
چراغ روی تو را شمع گشت پروانه
مرا ز حال تو با حال خویش پروا نه
خرد که قید مجانین عشق میفرمود
به بوی سنبل زلف تو گشت دیوانه
به بوی زلف تو گر جان به باد رفت چه شد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.