عهد جوانی گذشت، در غم بود و نبود
نوبت پیری رسید، صد غم دیگر فزود
کارکنان سپهر، بر سر دعوی شدند
آنچه بدادند دیر، باز گرفتند زود
حاصل ما از جهان نیست به جز درد و غم
هیچ ندانم چراست این همه رشک حسود
نیست عجب گر شدیم شهره به زرق و ریا
پردهٔ تزویر ما، سد سکندر نبود
نام جنون را به خود داد بهائی قرار
نیست به جز راه عشق، زیر سپهر کبود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از گذشتن جوانی در غم دنیا و افزوده شدن اندوههای پیری مینالد و فلک را سرزنش میکند که دادههایش را زود پس میگیرد. میگوید از جهان جز درد بهرهای نبرده و رشک حسودان بیجاست. سپس به ریاکاری خود اعتراف میکند که پردهاش زود دریده شد، و در پایان دیوانگی عاشقانه را تنها راه درست زیر آسمان میداند.
هوش مصنوعی: روزگار جوانی در غصهٔ داشتن و نداشتن و اندوه مال و هستی گذشت، و چون پیری فرا رسید صدها غم تازه بر آن افزوده شد.
هوش مصنوعی: گردانندگان فلک به ستیزه برخاستند و آنچه را دیر به ما بخشیده بودند، مانند جوانی و نیرو، بهزودی پس گرفتند.
هوش مصنوعی: بهرهٔ ما از دنیا جز درد و اندوه نیست، پس نمیدانم حسود چرا این همه بر ما رشک میبرد.
هوش مصنوعی: شگفت نیست که به فریبکاری و ریا مشهور شدیم، زیرا پردهٔ نیرنگ ما مانند سد اسکندر استوار نبود و زود درید و راز ما آشکار شد.
هوش مصنوعی: بهایی دیوانگی را برای خود پذیرفت و بر آن ماند، زیرا زیر این آسمان کبود راهی جز راه عشق نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو درفزود
کرد به من آنچه خواست، برد ز من آنچه بود
لشکر عشق تو باز بر دل من ران گشاد
گر همه در خون کِشد، پشت نباید نمود
دل ز کفم شد دریغ سود ندارد کنون
[...]
روبهکی دنبه برد شیر مگر خفته بود
جان نبرد خود ز شیر روبه کور و کبود
قاصد ره داد شیر ور نه که باور کند
این چه که روباه لنگ دنبه ز شیری ربود
گفت که گرگی بخورد یوسف یعقوب را
[...]
عشق بر آتش بسوخت دفتر بود و نبود
اما آبت فتح قریب سر حقایق گشود
ایکه زحی میرسی حالت لیلا چه بود
در حق مجنون چه گفت از که سخن میشنود
بود کرا عزتی پیش سگان درش
در زوفا پاسبان بر رخ که میگشود
در خم چوگان زلف داشت سری یا نداشت
[...]
ز شبنم سبزه زار چو عود برخاست دود
بجو بیاران شد آب آتش ذات الوقود
رفت گل و سرورا لطف خدود و قدود
رو به فلک شد فراز سوی سمک شد فرود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.