|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کجایی یوسف ثانی، کجایی؟!
جدا از پیر کنعانی کجایی؟!
به دست اهرمن، حیف است خاتم
تو ای دست سلیمانی کجایی؟!
سردت گردم، کنون از صحبت دوش؛
نداری گر پشیمانی کجایی
چو افتد فکر معموری به خاطر
همین گویم که ویرانی کجایی؟!
چو گیرد دامنم را خار امید
همین نالم که عریانی کجایی؟!
مسلمانان، نمی‌پرسند حالم
کجایی ای مسلمانی کجایی؟!
مگو از کعبه و بتخانه آذر
که می‌دانم نمی‌دانی کجایی؟!
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از یوسف ثانی، که نماد محبت و زیبایی است، به شدت احساس دل‌تنگی می‌کند و از او می‌خواهد که کجاست. او به جدایی از پیر کنعانی اشاره می‌کند و حسرتی را ابراز می‌نماید که در غیاب یوسف بر دلش نشسته است. شاعر حس می‌کند که دیگران از حالش خبر ندارند و او را به عنوان یک مسلمان در جستجوی یوسف خطاب می‌کند. در نهایت، شاعر از بی‌خبری دیگران از حقیقت دین و مکان‌یابی یوسف شکایت می‌کند و به عمق تنهایی و نیازش اشاره دارد.
هوش مصنوعی: کجا هستی ای یوسف دوم؟! جدا از پدر کهن‌سال خود، کجا هستی؟!
هوش مصنوعی: خسارتی که به دست شیطان می‌رسد، باعث تاسف است. ای دست سلیمانی، کجایی که در این شرایط کمک کنی؟
هوش مصنوعی: می‌گوید: حالا که در کنار من نیستی و از شب گذشته دوری می‌کنم، اگر احساس پشیمانی داری، چرا اینجا نیستی؟
هوش مصنوعی: وقتی به فکر ساختن و آبادانی می‌افتم، به یاد ویرانی‌ها و خرابی‌ها می‌افتنم و از خود می‌پرسم که چرا این ویرانی‌ها هنوز در اطراف ما وجود دارند؟
هوش مصنوعی: زمانی که خار امید به دامنم می‌چسبد و مرا آزار می‌دهد، تنها چیزی که از درونم برمی‌خیزد، ناله‌ای است که می‌گوید ای نامرئی، یاری‌ام کن!
هوش مصنوعی: مسلمانان حال یکدیگر را نمی‌پرسند، ای مسلمان، تو کجایی؟!
هوش مصنوعی: نگو از کعبه و تندیس‌های آتش، چون می‌دانم که تو نمی‌دانی واقعاً کجا هستی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کجایی گنج پنهانی کجایی؟
به معموری، به ویرانی، کجایی؟
نه در ظاهر نه در باطن مقید
انیس جان زندانی کجایی؟
تو ناپیدا و هر چیز از تو پیدا
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.